nandoonline

Big Stopper, of toch niet? (Part 2)

Een Big Stopper is niet altijd geschikt om mee te fotograferen. De dag bij de Ninlingspo in de Ardennen maakte dat meer dan duidelijk. Belichtingstijden werden te lang waardoor het water geen mooie structuur meer had. Maar ook de wisselende belichting door het bladerdek van het bos maakte het moeilijk om een consistente belichting te krijgen. De watervalletjes en stroomversnellingen kwamen veel beter uit de verf als de belichtingstijd met niet meer dan 3 stops verlengd werd tot ongeveer 3 à 4 seconden.

Tijdens het weekend aan zee was het heel anders. Om de beweging van de branding te effenen tot een egale vlakte voldeed het 3 stops ND filter niet. De Big Stopper leverde wel voldoende belichtingstijd op om dit voor elkaar te krijgen. De plaats was het strand bij Nieuwvliet, waar de Westerschelde in de Noordzee mond. De tijd was net voor zonsondergang, tijdens het gevecht van de zon met de wolken voor de heerschappij over de lucht.

Uitzicht over de monding van de Westerschelde met Vlissingen aan de horizon.
ISO200 | f/11 | 0EV | 30sec | Big Stopper + 1,2ND hard gradiënt

Het contrast tussen de lucht en voorgrond was aanzienlijk. Te veel om in één enkele foto te vangen. Vanwege de rechte horizon was het 1,2ND hard Gradiënt filter perfect te gebruiken. De bovenstaande foto is een goed voorbeeld van de combinatie Big Stopper en 1,2ND hard gradiënt.

Ik heb een aantal verschillende foto’s van de grote golfbreker op het strand van Nieuwvlietgemaakt, allemaal met de Big Stopper. De eerste van deze drie foto’s is in combinatie met het gradiënt filter gemaakt, de andere twee alleen met de Big Stopper.

    

2 minuten belichtingstijd | ISO100 | f/11

In alle deze foto’s heb ik bewust niet in de richting van de zon gefotografeerd. Zoals ik in het begin al vertelde speelde de wolken een spel met de zon. De helderheid van de hemel varieerde daardoor van moment tot moment, wat het fotograferen met lange sluitertijden een stuk moeilijker maakt. Kijken naar de lucht, de wolken en een beetje uitkienen maakt het fotograferen erg leuk.

Natuurlijk kan een foto van de ‘zonsondergang’  zelf niet ontbreken als je rond die tijd op het strand bent. Om het weidse zicht te benadrukken heb ik een groothoek gebruikt. Het grote nadeel van de combinatie groothoek,  Big Stopper èn het fotograferen in de richting van de zon, is de versterking van de vignetering. Heeft het gebruikte objectief standaard al last van vignetering? Dan zal dit met een Big Stopper alleen maar erger worden. Of het dan in de randen ook 10 stops donkerder wordt betwijfel ik, maar het zou me niet verbazen als dit in die richting gaat.

Big Stopper in combinatie met 19mm brandpunt op een full frame.
15 sec | f/16 | ISO100 | 0EV

Het contrast tussen de plek waar de zon zich bevindt en de donkerdere lucht aan de randen geeft een zware vignetering. Het geeft een hele aparte sfeer aan de foto.

Eén foto heb ik bewaard tot het laatst. Ik wilde een abstracte foto die de leegte van de zee benadrukt. Het moest zo minimalistisch worden als mogelijk. Ik besloot om met 200mm brandpunt een deel van de zee met de lucht in beeld te brengen; niets meer en niets minder. De combinatie van de Big Stopper met 1,2ND hard gradiënt zorgde voor de gewenste belichting en het juiste contrast tussen lucht en water.

Het effect is precies wat ik in gedachte had: “Stille Oneindigheid” gevangen in een enkel beeld.

Stille Oneindigheid

One Thought on “Big Stopper, of toch niet? (Part 2)

  1. Jan Huijbers on 29/07/2013 at 8:05 pm said:

    Weer een erg interessante fotografische uitleg Nando.
    De zonsondergang komt op deze manier toch wel erg fraai over. Mooi gezien die weerspiegeling op de voorgrond.
    Ook de eerste foto heb je knap gemaakt.
    Bedankt weer.

    Gr. Jan

Een (korte) reactie over wat je ervan vindt wordt op prijs gesteld :)

Post Navigation

%d bloggers like this: