Canon of Nikon of Fujifilm of Sony of Olympus of…

De onderstaande foto is een tijd geleden gemaakt, toen ik een Nikon D810 meenam om een middagje te fotograferen op de Loonse en Drunense Duinen. De foto werd online gezet op Facebook, zonder enige bedoelingen, anders dan een grappige foto van dat moment. Het was voor iemand direct reden om in te springen op die eeuwigdurende en vooral vermoeiden strijd tussen goed en kwaad. Sterker nog, er werd geroepen over een Nikon D850, de Sony A9 en de Canon EOS 5D mark IV terwijl deze camera’s niet eens op de foto staan.

Een grappig moment, zonder bijbedoelingen, op een gezellige middag met oud deelnemers van de Auvergne workshop. (foto: Jaap Koole)
Een grappig moment, zonder bijbedoelingen, op een gezellige middag met oud deelnemers van de Auvergne workshop. (foto: Jaap Koole)

De reacties op de foto zette me wel aan het denken. Ik heb namelijk ooit voor Canon gekozen, om heel persoonlijke redenen. Sinds dat (mijn) eerste moment zijn er bijzonder veel nieuwe camera’s op de markt gekomen, mèt de bijbehorende innovaties. Technische hoogstandjes die twintig jaar geleden nog voor onmogelijk gehouden werden, of die zelfs in de sciencefiction van veertig jaar geleden als sciencefiction beschouwd konden worden. Al die tot werkelijkheid geworden sciencefiction helpt ons nu als fotograaf om nog makkelijker, sneller of beter een foto te maken. De techniek in dienst van de fotograaf. Maar soms lijkt die snelle vooruitgang een vloek te zijn. We lijken nooit tevreden te zijn.

Keuzestress

Ik heb dus Canon (de reden staat verderop in dit artikel). Maar is er zoveel meer te krijgen. Zo bracht Sony in 2017 de A9 op de markt. Klein, compact, licht en vooral snel. Met twintig beelden per seconde zal geen actie meer te snel gaan. De zoeker heeft geen blackout en alle knoppen – maar dan ook werkelijk alle – kun je zelf naar wens programmeren. Maar het belangrijkste van alles; het is een mirrorless camera. Jazeker, spiegelreflex is achterhaald, ouderwets. Mirrorless is gewoon beter. Met deze camera kan ik veel betere foto’s maken dan met welke Canon die ik ooit gehad heb dan ook. En het mooiste van alles; met een handige adapter kan ik mijn bij elkaar verzamelde Canon objectieven gewoon blijven gebruiken. Perfect. Ik verkoop mijn Canon spiegelreflex camera’s en ga voor de Sony A9. Of misschien wel voor de A7R III… want die is nog nieuwer, nog beter.

 

Fotograferen met de Sony A9. De enige manier om te weten hoe een camera aanvoelt, presteert en of deze geschikt is voor de fotografie die je beoefent.
Fotograferen met de Sony A9. Dit is de enige manier om te weten hoe een camera aanvoelt, presteert en of deze geschikt is voor de fotografie die je beoefent.

 

Maar, wacht even. De D850 is uitgekomen en het is de camera die elke andere camera overbodig maakt. Hij ligt perfect in de hand (iets wat de Sony A9 niet doet, want hij is gewoonweg te klein om comfortabel te zijn), hij heeft meer pixels, meer dynamisch bereik, een knopje om direct (JPEG) foto’s te maken van een filmnegatief en een schermpje met touchscreen. Beter kun je niet krijgen. Dat moet supermooie foto’s opleveren. Nu wil ik eigenlijk toch wel een Nikon. Alleen kan ik geen gebruik meer maken van al die Canon objectieven. Het doet me even fronsen maar kom tot de conclusie dat het eigenlijk niet erg is, want de objectieven van Nikon zijn gewoon super. Dus verkoop ik alle Canon objectieven, samen met Canon flitsers en statiefbeugels (want die had ik nog liggen) om vervolgens alles in de Nikon variant weer aan te schaffen. Want alleen dan kan ik de foto’s maken die ik wil hebben. En die Sony A9? Die zet ik te koop want de Nikon maakt vele betere foto’s met al die pixels en dynamisch bereik.

 

Uitgebreid fotograferen met een Nikon D500. Een prachtige camera.

Uitgebreid fotograferen met een Nikon D500. Een prachtige camera. Hoewel, die D850…

 

Stop. Wacht even. Fujifilm heeft een betaalbare mirrorless middenformaat camera. Grotere sensor met een dynamisch bereik dat zo groot is dat een nauwkeurige belichting niet langer nodig is. Gewoon op het knopje drukken en de rest in Lightroom corrigeren tot het gewenste eindresultaat. Door die enorme hoeveelheid van meer dan 50 miljoen pixels kan ik oneindig ver inzoomen; ik kan zelfs 90% van de pixels croppen en toch voldoende resolutie overhouden voor een foto op internet. Fantastisch. Oké, hij is wel wat traag, maar dat is toch niet belangrijk want ik heb geen snelheid nodig. Dan moet ik wel mijn Nikon inruilen, die grote camera, die zware camera, en alle objectieven die erbij kwamen. Het “waarom” is duidelijk; de Fujifilm is gewoon het beste wat je nu kunt hebben. De foto’s zullen zoveel mooier worden.

 

De Fujifilm GFX-50S middenformaat camera in gebruik.
De Fujifilm GFX-50S middenformaat camera in gebruik.

 

Alle gekheid op een stokje

Dit alles is natuurlijk sarcastisch bedoeld (voor wie het nog niet door had).

Ik heb geluk. Ik mag met regelmaat een nieuwe camera uitproberen en reviewen. Ik probeer daarbij zonder vooroordelen aan de slag te gaan. Dat valt niet altijd mee, want je raakt zeker beïnvloed door alles wat je op internet leest. En dan zijn er natuurlijk nog je eigen voorkeuren. Zo heb ik tot op heden verschillende Nikon camera’s mogen uitproberen, net als Sony, Fujifilm en zelfs Hasselblad. Dat waren zowel spiegelreflex camera’s als de mirrorless camera’s, cropcamera’s, fullframe en middenformaat. Maar ook compact- en bridgecamera’s. Ongetwijfeld zullen andere (grote) merken nog wel eens aan bod komen, zoals Pentax en Olympus. Althans, dat hoop ik. Een Panasonic staat in ieder geval al op de planning.

Laat ik vertellen waarom ik ooit, lang geleden gekozen heb voor Canon. Dat kwam simpelweg omdat ik naar de winkel ging om een Nikon te kopen. Daar stond ik, met op de toonbank de Nikon D70 en de Canon 20D als alternatief. Ik nam ze één voor een de hand, keek er door, drukte op wat knopjes, draaide aan de wieltjes… en kwam tot de conclusie dat de Canon eigenlijk veel fijner in de hand lag. Het voelde beter aan, vertrouwder en ik keek er naar uit om met dat prachtige apparaat te gaan fotograferen. Dat heb ik dus gedaan, dat was een heel persoonlijke keuze. Daarom heb ik Canon.

Maar uiteindelijk zou het niets uitgemaakt hebben als ik toch voor de Nikon gekozen zou hebben. Want eerlijk is eerlijk; de camera is gereedschap, niets meer, niets minder. Het is de fotograaf zijn die bepaald hoe iets op de foto komt. Al die baanbrekende techniek kan alleen maar helpen tot het tot stand komen van een foto. Het enige wat belangrijk blijft, is de kennis van de fotograaf om al die techniek op de juiste wijze toe te passen. Je moet je camera leren kennen, leren gebruiken, en dan maakt het niet veel meer of je een Sony hebt, of een Nikon, of Canon, of Fujfilm, of Olympus, of Pentax, of Fujifilm, of… die Hasselblad. Een ding is zeker… ik heb inmiddels voldoende gespaard om de batterij van de Hasselblad X1D-50c alvast te kunnen kopen… Nu de rest van de camera nog… 🙂

Historie

Met de volgende digitale camera’s heb ik tot op heden (2017) gefotografeerd;

Dit is de lijst met analoge camera’s die ik in bezit heb (gehad);

  • Praktica Super TL
  • Praktica MTL-3
  • Praktica MTL-5B
  • Minolta XG-1
  • Minolta XG-M
  • Minolta X-300
  • Minolta X-500
  • Canon T-50
  • Minox 35PL
  • Olympus µ (mju)
  • Olympus AF-1

 

De Hasselblad; een fantastische camera met zijn minpunten... en pluspunten. Dat leer je niet van papier (of internet)
De Hasselblad; een fantastische camera met zijn minpunten… en pluspunten. Dat leer je niet van papier (of internet). Dat moet je zelf ervaren. Ik ben verliefd geworden op deze mirrorless camera. Dat wordt sparen…

One Reply to “Canon of Nikon of Fujifilm of Sony of Olympus of…”

  1. Prachtig weergegeven met een flinke dosis humor Nando.

    Ik heb ooit Nikon D80 gekocht omdat ik nog 2 oude lenzen had en gebruik ze nog met veel plezier.
    Ik liep tegen beperkingen aan bij de D80 en kocht de D800.

    Ondanks alle snufjes en alsmaar beter wordende camera’s zeg ik opnieuw tegen de D800, zoals bij de D80, hier doe ik het wel even mee.

    Maar die eeuwige ruis hè. Dat was destijds de reden om over te stappen.
    Dus tja, hè weet maar nooit….

    Die Hasseltblad komt er vanzelf, je bent het waard!

Een (korte) reactie over wat je ervan vindt wordt op prijs gesteld :)