nandoonline

De komeet C/2011 L4 Panstarrs – vervolg

Het einde van de dag is in zicht. Nog even en de zon is onder.

De komeet C/2011 L4 Panstarrs blijft me intrigeren. De afgelopen twee pogingen op 12 en 13 maart zijn uiteindelijk geslaagd, in die zin dat de komeet na lang zoeken in de foto te vinden is. Maar spectaculair is het geenszins. Foto technisch is het al helemaal niet bijzonder te noemen en misschien is het alleen interessant voor mijzelf om dat onbeduidende lichtvlekje aan de hemel op de foto te krijgen. Een ding is zeker; die spectaculaire komeet foto’s die her en der op internet verschijnen zullen hier aan de hemel nooit (door mij) gemaakt kunnen worden. Ondanks dat C/2011 L4 Panstarrs de drijvende factor is, blijft genieten van de natuur en een zonsondergang het belangrijkste. Zo ook gisteren aan het Starven.

Een prachtige zonsondergang met schitterend licht op het ijs (met 1,2ND hard gradient)

Terwijl de ene camera aan het werk was voor een nieuw time lapse experiment konden we ongestoord genieten van een prachtig einde van de dag, met een vrijwel onbewolkte hemel en een felle zon die schitterde in het ijs op het Starven. Een fijn moment om tot rust te komen. De bovenstaande foto is tevens een van de eerste opnames waarbij ik gebruik gemaakt heb van mijn nieuwe 1,2ND (4 stops) hard gradient filter.

De afgelopen dagen heb ik de Maansikkel zich aan de hemel zien ontwikkelen. Van een verschrikkelijk smalle sikkel toen de Maan nèt boven de horizon stond op 12 maart, tot de duidelijke sikkel hoog aan de hemel, twee dagen later. Normaal sta je er niet bij stil hoe snel de Maan zich ten opzichte van de sterren verplaatst.

De schemering met een heldere Maansikkel

Na zonsondergang was het zoeken naar de plek waar de komeet moest staan. De Maan was de afgelopen dagen een goede leidraad: de komeet stond er vlak bij. Maar nu was de positie van de Maan zo hoog dat het niet mogelijk was om aan de hand daarvan de goede plek te vinden. Ondanks de berichten dat Panstarrs met het blote oog zichtbaar moest zijn viel dat heel erg tegen. Het was Hetwie die het verschrikkelijk zwakke hemelobject vond.

 

 Hoewel Panstarrs met het blote oog bijzonder moeilijk te zien was, lukte het goed met een verrekijker. Ten minste, als je wist waar je moest kijken. Met de camera en een brandpunt dat rond de 100 tot 200 mm ligt is het echter goed mogelijk de komeet te fotograferen zoals in de bovenstaande foto’s te zien is. Nadat we twee dagen een (bijna) tevergeefse poging ondernomen, is het deze derde avond dus heel erg goed gelukt.

Komeet C/2011 L4 Panstarrs in de avondschemering, een half uur voor deze onder de horizon zou verdwijnen

De komende tijd zal de komeet langer in de hemel zichtbaar zijn. De verwachting is dat de helderheid zal afnemen. Tegelijkertijd zal de ingevallen duisternis het observeren gunstiger maken. Hoe het verloopt is afwachten. Ik ben in ieder geval blij dat ik geslaagd ben in het fotograferen van deze eerste komeet van 2013.

Een (korte) reactie over wat je ervan vindt wordt op prijs gesteld :)

Post Navigation

%d bloggers like this: