nandoonline

Een bezoek aan het Hallerbos

Het Hallerbos. Een klein stukje bos vlak onder Brussel, bij het dorpje Halle, dat bekend is om de Wilde Hyacint (Hyacinthoides non-scripta, ook bekend als de Boshyacint). Elk jaar trekt het een groot aantal bezoekers die het paarse tapijt van bloemen komt bewonderen. En ook fotografen. Heel veel fotografen. De afgelopen jaren is de populariteit zo toegenomen dat er delen afgesloten zijn en overal staan bordjes die de bezoekers (en vooral fotografen) erop wijzen dat het verboden is om buiten de wandelpaden te treden. Vorig jaar hebben we voor het eerst een bezoek gebracht aan dit bijzondere stukje bos (http://www.nandoonline.com/?p=2174) en hoewel het niet in de planning was om dit jaar te gaan, ben ik op Goede Vrijdag toch meegegaan voor een fototrip naar de Boshyacinten van het Hallerbos.

Het bijzondere Tranendal in het Hallerbos

Het bijzondere Tranendal in het Hallerbos

Het mooiste moment is natuurlijk vroeg in de ochtend. Zonsopkomst is in deze tijd van het jaar iets na half zeven dus dat betekent op tijd vertrekken. De weersverwachtingen gaven niet veel uitsluitsel over hoe de dag zou beginnen, maar een heldere lucht gaf goede hoop op een mooi begin van de dag. Door het heuvelachtig terrein duurt het even voor de zonnestralen daadwerkelijk door het bos vallen. Dit geeft genoeg tijd om een geschikte plek op te zoeken. Onze keuze viel op het Tranendal; misschien wel het mooiste deel (en vooral drukste deel) van het bos. We waren niet de eersten. Zoals verwacht waren meer fotografen voor dag en dauw op pad gegaan.

Een paar witte hyacinten in een zee van paarse bloemen.

Een paar witte hyacinten in een zee van paarse bloemen die donker kleuren in het blauwe ochtendlicht.

Door de overweldigende hoeveelheid bloemen is het even zoeken naar een begin. In het wilde weg gaan fotograferen heeft weinig zin. Maar een witte variant valt direct op in die zee van paarse hyacinten. Een mooi onderwerp om mee te beginnen. Het doel dat ik mezelf gesteld had was eenvoudig: niet alleen maar landschapsfoto’s (dat doet ‘iedereen’ al) maar de sfeerbeelden van de bloemen, met het bos zichtbaar aanwezig in de foto). Misschien een eenvoudig doel, maar moeilijk in de praktijk. Als dan eindelijk de zon door het bos begint te schijnen gaat de tijd zo snel dat je het gevoel hebt dat er haast geboden is om al die foto-ideeën te kunnen uitvoeren.

Een bijna klassiek beeld van het Hallerbos: het beukenbos in jong, fris blad in een zee van paars, badend in het licht van de ochtendzon

Een bijna klassiek beeld van het Hallerbos: het beukenbos in jong, fris blad in een zee van paars, badend in het licht van de ochtendzon

Er lopen redelijk wat fotografen rond, maar minder dan ik gevreesd had. Bijna allemaal staan ze het bos te fotograferen, met hun camera hoog boven het bloemenbed op statief. Hoewel ik zeker een aantal van de klassieke Hallerbosfoto’s heb gemaakt, ben ik al snel door de knieën gegaan en heb liggend op de grond de bloemen van dichtbij gefotografeerd. In het licht van de zon, zoekend naar opvallende elementen die erom schreeuwden om op de foto te komen.

Pas in het zonlicht laten de hyacinten hun echte paarse kleur zien. Tot die tijd kleuren ze donkerblauw alsof het licht van het ‘blauwe uurtje’ erin gevangen zit.

Warm ochtendlicht en een parasol van beukenbladeren

Warm ochtendlicht en een parasol van beukenbladeren

De details waar het om gaat: een spin in haar web ergens tussen al die bloemen

De details waar het om gaat: een spin in haar web ergens tussen al die bloemen

De groene varens steken mooi af tegen al dat paars. In het tegenlicht lijken ze een eigen licht uit te stralen

De groene varens steken mooi af tegen al dat paars. In het tegenlicht lijken ze een eigen licht uit te stralen

Al snel staat de zon te hoog voor en is het warme, zachte licht verdwenen. Maar het bos filtert het harde licht van de zon waardoor de fotomomenten blijven duren. Het spel van licht en schaduw levert mooie gelegenheden op om te blijven spelen met onscherpte en scherptediepte. Langzaam maar zeker wordt het ook drukker in het bos: wandelaars, joggers en zeker ook fotografen die niet zo vroeg hun bed uit wilden. Doordat het niet toegestaan is om dieper het bos in te gaan wordt ook voorkomen dat er overal mensen tussen de bomen te vinden zijn. Het geeft iedereen de gelegenheid om landschapsfoto’s te maken van een bos waar ‘niemand’ is. Toch blijf ik voornamelijk de details opzoeken; dicht bij de grond of op de grond terwijl de anderen van bovenaf het bos vast leggen.

Een ander klassiek beeld van het Hallerbos: beuk en hyacint samen

Een ander klassiek beeld van het Hallerbos: beuk en hyacint samen

Lager bij de grond zijn de bloemen te zien die kop en hals boven de rest uitsteken.

Lager bij de grond zijn de bloemen te zien die kop en hals boven de rest uitsteken.

Een spel van zon en schaduw

Een spel van zon en schaduw

Alle bloemen staan rechtop en geven een mooi verticaal lijnenspel die synchroon lopen met de verticale boomstammen

Alle bloemen staan rechtop en geven een mooi verticaal lijnenspel die synchroon lopen met de verticale boomstammen

Door de grote hoeveelheid boshyacinten vallen de overige bloemen in het bos bijna niet op. Bosannemoon (die een paar weken eerder het bos wit deed kleuren) en daslook (heel wat zeldzamer) zijn bekenden in het bos. Maar ook de Akkerhoornbloem bloeit zij aan zij met de hyacinten. De meeste mensen lopen hieraan voorbij en hebben alleen maar oog voor de zee van paars aan de andere kant van het pad.

Akkerhoornbloem tussen het gras en de hyacinten

Akkerhoornbloem tussen het gras en de hyacinten

Rond de klok van half elf is het druk aan het worden. De zon staat inmiddels hoog aan de hemel en het licht is harder geworden. Het is dan tijd geworden om weer op weg naar huis te gaan, goed wetende dat we maar een klein stuk van het bos gezien hebben en dat er ongetwijfeld nog veel meer mooie plekken zijn. Misschien volgend jaar…

Alle foto’s van het Hallerbos op flick-r: http://www.flickr.com/photos/nandoonline/sets/72157633402070441

14 Thoughts on “Een bezoek aan het Hallerbos

  1. Prachtig serie weer Nando.

  2. Fons IJpelaar on 19/04/2014 at 12:16 pm said:

    Bijzonder mooie foto’s.

  3. Hele mooie foto’s Nando, hoop dat we overmorgen ook zo’n geluk hebben met het weer!

  4. margo subnel on 19/04/2014 at 9:26 pm said:

    vindt de onderste de mooiste, mooi gedaan! zo wil ik ooit nog een foto maken en dan in mijn keuken hangen!

  5. Jan Huijbers on 20/04/2014 at 10:36 am said:

    Geheel op jou prachtige manier vastgelegd Nando.
    Foto 5 – 6 – 7 en de laatste drie zijn weer echte toppers.
    Dank je voor het laten zien en de uitleg daarbij.

    Gr. Jan

  6. Mieke on 20/04/2014 at 2:35 pm said:

    Nando, hoeveel tijd heb je gehad om al deze foto’s te maken?
    Ik bedoel dan vanaf het moment dat de zon door gaat komen?
    Nogmaals: prachtige foto’s hoor, Ge-nie-ten.

    Groet, Mieke

    • Hoeveel tijd? Eens denken (en kijken in de EXIF); de eerste foto’s in de bos zijn van 6:34 uur en de zon kwam een paar minuutjes later op. Pas rond 7:21 stond de zon hoog genoeg om door het bos te schijnen (het is heuvelachtig daar). Rond 8:50 uur stond de zon echt te hoog om er nog gebruik van te kunnen maken. Alles bij elkaar heb je ongeveer een uurtje de tijd om echt gebruik te kunnen maken van het ochtendzonnetje. Maar in een bos is er altijd wel een mooi spel van licht en donker te vinden. Dat is het mooie van een bos.

  7. Mieke on 20/04/2014 at 8:16 pm said:

    Dankjewel Nando, ze zijn sprookjesachtig mooi, en het is de kunst om je te onderscheiden van wat de meesten zien, dat heb je met deze serie gedaan, ik zou niet kunnen kiezen welke ik de mooiste vind, dat zegt wat. Natuurlijk voorkeuren, maar mooi zijn ze allemaal.
    Ik heb je met deze link op het Nikonforum gezet. Groet, Mieke

Een (korte) reactie over wat je ervan vindt wordt op prijs gesteld :)

Post Navigation

%d bloggers like this: