Een dagje AWD

Jaren geleden zijn we een paar keer naar de Amsterdamse Waterleiding Duinen geweest, het gebied dat tussen Lisse en Zandvoort ligt, waar de beroemde (beruchte?) rugzak vosjes te vinden zijn en je kunt struikelen over de damherten. Sinds we in het gezelschap van een hond zijn hebben we deze plek niet meer bezocht want honden zijn er niet welkom.

Dit is het beeld dat ik van de AWD heb; recht aangelegde watrerwegen, verharde paden, en tam geworden vosjes. Een foto uit 2013 (EOS 1Dmk3 + EF70-200L @ 200mm | ISO200 | f/2,8 | 1/2500)
Dit is het beeld dat ik van de AWD heb; recht aangelegde watrerwegen, verharde paden, en tam geworden vosjes. Een foto uit 2013 (EOS 1Dmk3 + EF70-200L @ 200mm | ISO200 | f/2,8 | 1/2500)

Ik vind het gebied van de Amsterdamse Waterleiding Duinen, de AWD, tè gecultiveerd (veel meer dan de rest van de Nederlandse natuurgebieden), met oninteressante verharde paden en strak aangelegde waterlopen. Het is niet een gebied waar ik als landschapsfotograaf erg enthousiast van wordt. Van de andere kant is het goed dat het er is, want het is uiteindelijk toch een paradijsje voor de vele dieren die er in relatieve rust kunnen leven.

Het kan zijn dat ik dit alles vanuit een zekere vorm van vooroordeel schrijf, want ik heb nog maar een heel klein stukje van dit gebied gezien. Ongetwijfeld zijn er stukken waar ik geen benul van heb, waar het heel anders is dan hoe ik het beschreven heb. Feitelijk kwam ik daar tijdens mijn laatste bezoek, op 10 januari 2018, achter, toen ik mijzelf liet verdwalen en op plekken belandde die ik daar nooit verwacht had. Ik denk dat ik mijn mening over dit gebied toch maar moet gaan herzien.

Een stukje paradijs in de AWD, een plek die ik er nooit verwacht had. (16mm | ISO1250 | f/8 | 1/125)
Een stukje paradijs in de AWD, een plek die ik er nooit verwacht had. (16mm | ISO1250 | f/8 | 1/125)

 

Een prachtige en rustige poel ergens ver van de verharde paden (16mm | ISO1600 | f/11 | 1/125)
Een prachtige en rustige poel ergens ver van de verharde paden (16mm | ISO1600 | f/11 | 1/125)

 

De weersomstandigheden waren niet bepaald fantastisch te noemen. Donker, somber en nat. Met regelmaat viel er regen, met temperaturen die je eerder bij een zachte herfst zou verwachten dan midden in de winter. Een statief had ik niet meegenomen; ik zag er het nut niet van in. Landschappen verwachtte ik immers niet te fotograferen, maar ik hoopte wel op een paar sfeervolle beelden van de damherten. Het weer was zo grijs, dat ik besloot om mijn camera op zwartwit (monochrome) in te stellen, om mogelijk wat meer aandacht te kunnen besteden aan licht en donker in plaats van de saaie kleuren van de dag. En zo zag ik niet hoe bijzonder de kleuren in het egale licht in feite waren. Omdat ik geen statief had, zijn alle foto’s uit de hand genomen (natuurlijk) en bestaan alle foto’s gewoon uit één belichting.

Zwartwit, licht en donker.... kleuren leiden soms alleen maar af. (112mm | ISO400 | f/5 | 1/800)
Zwartwit, licht en donker…. kleuren leiden soms alleen maar af. (112mm | ISO400 | f/5 | 1/800)

 

Zo kaal als in het winterse Nederland... het zou een spreekwoord kunnen zijn. (182mm | ISO500 | f/5 | 1/125)
Zo kaal als in het winterse Nederland… het zou een spreekwoord kunnen zijn. (182mm | ISO500 | f/5 | 1/125)

 

Je kunt niet om de damherten heen, ze zijn overal.  Zo lang je blijft lopen interesseert het ze niet maar als je stil blijft staan voelen ze zich toch zichtbaar ongemakkelijk. Er lopen genoeg herten rond, maar schijnbaar allemaal op de fotografisch niet interessante plekken, of tussen de dichte begroeiing waar de takken een grote chaotische massa vormen. Maar er hoeft er maar ééntje op de goede plek te gaan staan; dat is genoeg. Het is dus blijven kijken, zoeken en afwachten.

 

Onder een boom door, alsof de takken de damherten omarmen. (214mm | ISO2500 | f/8 | 1/160)
Onder een boom door, alsof de takken de damherten omarmen. (214mm | ISO2500 | f/8 | 1/160)

 

Dat zocht ik, een plek op het duin, eigenlijk met een mooie boom erbij. (400mm | ISO320 | f/5,6 | 1/160)
Dat zocht ik, een plek op het duin, eigenlijk het liefst nog met een mooie boom erbij. (400mm | ISO320 | f/5,6 | 1/160)

 

Heerlijk, die doorkijkjes... (400mm | ISO640 | f/5,6 | 1/160)
Heerlijk, die doorkijkjes… (400mm | ISO640 | f/5,6 | 1/160)

 

In en bij het water zijn de vogels te vinden. Eenden, reigers, zwanen en soms een ijsvogel. Vooral die laatste is verschrikkelijk moeilijk op de foto te zetten wanneer je gewoon rondloopt. In de schuilplekken die ik weet te vinden ga ik niet zitten; dat vind ik saai. De voldoening is voor mij veel groter om ze tijdens het rondstruinen op de foto te zetten, ook al is het dan vanaf enorme afstand.

Kuifeendjes in rust... het was het spiegelende riet dat me opviel. (410mm | ISO6400 | f/7,1 | 1/400)
Kuifeendjes in rust… het was het spiegelende riet dat me opviel. (410mm | ISO6400 | f/7,1 | 1/400)

 

Een van de vele kuifeenden (560mm | ISO12800 | f/9 | 1/400)
Een van de vele kuifeenden (560mm | ISO12800 | f/9 | 1/400)

 

Een brilduiker (400mm | ISO2000 | f/5,6 | 1/160)
Een brilduiker (400mm | ISO2000 | f/5,6 | 1/160)

 

Een Blauwe Reiger (400mm | ISO6400 | f/5,6 | 1/400)
Een Blauwe Reiger (400mm | ISO6400 | f/5,6 | 1/400)

 

In de verte, een IJsvogel. Dichterbij kom je niet, want dan vliegt het kleine vogeltje weer een stukje verder, alsof het met opzet je steeds verder weg lokt (560mm | ISO400 | f/8 | 1/160)
In de verte, een IJsvogel. Dichterbij kom je niet, want dan vliegt het kleine vogeltje weer een stukje verder, alsof het met opzet je steeds verder weg lokt (560mm | ISO400 | f/8 | 1/160)

 

Natuurlijk zijn de AWD bekend om de vosjes, die we de vorige keren gefotografeerd hebben. Maar het leek alsof deze dag te grijs en grauw was voor de kleine roofdiertjes. Ik denk dat ze lekker in hun hol hebben gezeten… of ik was dit keer gewoon op de verkeerde plek. Het is niet erg, het werd toch donker en ik moest nog een uur terug naar de auto. Veel verwachtte ik niet van de foto’s die ik gemaakt had, maar achteraf vind ik het reuze meevallen. Sterker nog, ik heb er een paar hele mooie foto’s aan overgehouden. Vinden jullie dat ook? Ik hoop het.

 


Apparatuur

10 Replies to “Een dagje AWD”

  1. ja de AWD is gedeeltelijk een dierentuin maar gelukkig maar beperkt omheind. sinds de jacht op de damherten is geopend om het aantal terug te brengen tot aanvaardbare aantallen zijn de herten wel schuwer geworden is mijn ervaring. ja die vossen zijn er inderdaad maar meestal later in de middag. jammer dat vele fotografen die vossen hebben verpest door hen te voeren. overigens zag ik wandelaars dat ook doen.
    je foto’s zijn fraai geworden

  2. De mist was behoorlijk die dag Nando, en gegeven die omstandigheden heb ik veel geleerd.
    Had nog nooit in mist gefotografeerd.
    Het worden een beetje mystieke foto’s.
    Ik denk er 5 over te houden. Met inderdaad een foto van die grillig lage bomen.

    Maar Nando, als ik jouw foto’s bekijk dan heb ik nog wat te leren hoor.

    Groet,
    Miek

  3. t zijn toch wel weer mooie en kleurrijke plaatjes geworden erg mooi.
    Hoe heb je kunnen werken met de 560 lens zonder statief?
    je mag er nog wel vaker naar toe.
    groet Martin.

    1. Dank je voor je reactie.
      Een 560mm brandpunt (400mm met 1,4 teleconverter) heeft een minimale sluitertijd nodig van 1/560 sec om scherpe foto’s te kunnen maken. Dat is de richtlijn; 1/[brandpuntsafstand]. En dan hebben we nog 3 tot 4 stops beeldstabilisatie. Met 3 stops beeldstabilisatie zou ik in theorie ongeveer 1/60 sec kunnen gebruiken en toch scherpe foto’s overhouden.

  4. Je hebt er inderdaad zeer mooie foto’s aan overgehouden. Jammer dat er bij ons Belgen dergelijke plaatsen niet meer bestaan, hier wordt alles liefst onder het beton gestoken. Jullie Nederlanders kunnen daar veel beter mee om. Nog veel succes Nando, je bent een topfotograaf !

    1. Dank je voor dit compliment, Johan.
      In België zijn er toch ook mooie plekken genoeg? De Hoge Venen bijvoorbeeld. Het zijn echter geen duinen. Misschien het Zwin?

  5. Prachtige foto’s Nando.
    Je hebt een prachtige kijk op landschappen en weet er juweeltjes van ogenschijnlijk gewone plaatsen te maken.
    Omschrijving van de duinen is zoals je zegt. Ik ben er weer blij mee, het loopt lekker, maar ik begrijp wat je bedoelt.

    Ik was er de 11e en moest het met mist doen, ook geen vosjes beperkt hertjes.
    Beperkingen, maar zet je wel aan het denken.

Een (korte) reactie over wat je ervan vindt wordt op prijs gesteld :)