nandoonline

Een dagje Hautes Fagnes (B)

Al heel lang heb ik het verlangen gekoesterd om een dagje te gaan fotograferen in de Ardennen. Op de Hoge Venen, om precies te zijn. Veel collegae fotograferen laten prachtige beelden zien van een mooi en divers gebied, doorweven met speelse beken vol wild water. Vorig jaar zijn we al eens meegenomen naar Vallée de la Hoëgne, hoewel ik destijds niet besefte dat dit prachtige riviertje onderdeel uitmaakt van het gebied. Onlangs was er dan eindelijk het moment dat ik een dagje op verkenning ging in dat illustere natuurgebied met de naam Hautes Fagnes.

Ardennen - Hautes Fagnes

Nog een beetje warm ochtendlicht tussen de ijskoude bomen

Het moment was niet willekeurig gekozen. Want hoewel er zo nu en dan een flinterdun laagje sneeuw over Noord Brabant neerdaalde, lag er op de Hoge Venen een aangenaam pak sneeuw. Met drie locaties in gedachten ben ik op pad gegaan en stond ik vlak na zonsondergang op de plek die ik met de hulp van wat adviezen uitgekozen had. Behalve op de grond lag er ook sneeuw op de bomen, takken en struiken. Een idyllisch winterlandschap waarvan we er in Nederland niet zoveel van zien. Helaas, want de Hoge Venen is toch ruim anderhalf uur reizen.

Ik moet bekennen dat ik daar in eerste instantie een beetje verloren stond rond te zoeken. Welke richting, welk pad en vooral: hoe ver. Op goed geluk ben ik de bossen in gelopen en zoekend naar de interessante wandelpaden. De weg zoeken was moeilijk doordat de paden helemaal verborgen gingen onder het dikke pak sneeuw. Behalve de brede, duidelijke paden door het gebied die ik uiteindelijk maar ben gaan volgen. En zo ben ik bij het riviertje de Getzbach beland, een waterloop die speels haar weg tussen de bomen en heuvels door zoekt op weg naar het stuwmeer van Eupen. En daar bij dat riviertje vond ik precies waar ik onwetend naar op zoek was: natuurlijk gevormde ijs sculpturen.

Idyllisch landschap met het riviertje de Getzbach

Idyllisch landschap met het riviertje de Getzbach

Kleine druppels vriezen vast tot ze prachtige sculpturen vormen

Kleine druppels vriezen vast tot ze prachtige sculpturen vormen

 

Panorama van 6 opnamen, gemaakt met de shift-functie van mijn TS-E objectief

Panorama van 6 opnamen, gemaakt met de shift-functie van mijn TS-E objectief

De dag die ik gekozen had bleek een goede te zijn. De ochtend was perfect met een fijne blauwe lucht, prachtige wolken en zonlicht dat een aangenaam lichtspel speelde in de bossen rond het riviertje. Het landschap vroeg eenvoudig om gebruik van een teleobjectief, maar op sommige momenten was zelfs mijn 17mm groothoek niet voldoende. Dit was het moment dat de shift-functie van mijn TS-E objectief perfect van pas kwam, zoals in de bovenstaande foto te zien is: er staat bijna 4x zo veel op de foto dan ik met een 17mm alleen voor elkaar zou kunnen krijgen. En bovendien zonder de vertekening die kenmerkend is voor extreme groothoek. De kromming die in mijn foto te zien is, zijn de natuurlijke rondingen van de heuvels waar ik tussenin stond, en waar ik weer overheen moest op weg naar de auto voor de volgende locatie op mijn lijst.

Heerlijk licht met de laagstaande zon in de winter, in de bossen rondom het riviertje de Getzbach.

Heerlijk licht met de laagstaande zon in de winter.

De Hoge Venen heeft haar naam niet voor niets. Er is veen te vinden, zelfs op deze hoogte. Dit veen wilde ik natuurlijk ook zien; een uitgestrekte vlakte bedekt in sneeuw. Een paar kilometer verder ligt het Im Platten Ven en het Brackven waar ik overvallen werd door een felle opkomende sneeuwbui die de wereld totaal veranderde. Plotseling was de blauwe hemel die ik vanuit het bos gezien had verdwenen en hing er een grijs wolkendek waar de neerslag geen keuze kon maken tussen sneeuw en hagel. En toch was dat wolkendek dun en twijfelachtig want de zon wist er toch nog door te dringen. Prachtig licht, dramatisch en indrukwekkend, met een prachtig landschap Dat alleen over knuppelbruggetjes te bewandelen is.

Zon en sneeuwval, bizar licht dat slechts enkele momenten duurt

Zon en sneeuwval, bizar licht dat slechts enkele momenten duurt

Het landschap van het Im Platten Ven

Het landschap van het Im Platten Ven

Tijdens mijn wandeling over de bruggetjes kwam ik al snel tot de conclusie dat er een reëel gevaar was om van het pad te geraken. De sneeuw lag zo hoog dat de bruggetjes nauwelijks te zien waren en menig keer stapte ik naast de planken, die op sommige plekken niet breder bleken dan 30 cm. Het resultaat was een vermoeiende tocht over het gebied, mede omdat uiteindelijk een dik wolkendek over het land viel waardoor alle contrast verdween in het egale licht. Alleen door andere dappere wandelaars, die mij waren voorgegaan, kon ik het pad grotendeels volgen. Kunnen jullie het pad en de knuppelbruggetjes in de onderstaande foto’s vinden?

      

Het wandelpad over het veen

Het wandelpad over het veen

De bewolking en de bijzondere en vooral avontuurlijke wandeltocht over het Im Platten Ven leverde een aantal bijzondere vergezichten op die erg moeilijk te fotograferen bleken. Toch leverde juist dit uitdagende landschap twee foto’s op waar ik erg content mee ben, en waarvan er eentje enige discussie onder de collegae (hobby)fotografen heeft opgeleverd, mede door compositie, mede door de keuze van het behouden van de cyaan tint die veel van de sneeuwfoto’s die ik maak kenmerkt.

Een uitgestrekt, leeg landschap met aan de einder een geheimzinnig woud (de overeenkomst van het woud van Fangorn, gezien vanaf de vlakte van Rohan, komt in me op)

Een uitgestrekt, leeg landschap met aan de einder een geheimzinnig woud (de overeenkomst van het woud van Fangorn, gezien vanaf de vlakte van Rohan, komt in me op)

Bomen als dons, haren, een bontmantel... misschien wel de baard van Koning Winter?

Bomen als dons, haren, een bontmantel… misschien wel de baard van Koning Winter?

Of de sneeuw wit moet zijn in de foto of niet, dat is een punt van discussie. En misschien smaak. Wat het ook is, ik ben ervan overtuigt dat sneeuw wit is en werkt als een prachtig reflectiescherm dat het licht van de lucht reflecteert, en dus ook de kleur van het licht. Voor mij is dit een realistische weergave van het licht en hoe de sneeuw eruit ziet of kan zien, en ik heb een prettig gevoel bij wat deze tint teweegbrengt in de foto’s.

Vermoeid maar voldaan heb ik mijn route over de bruggetjes op het Im Platten Ven voltooid. En nog mooi op tijd om als ten slotte een snel bezoekje te brengen aan Vallée de la Hoëgne, dat op niet meer dan een dertig kilometer afstand lag. Dertig kilometer met de auto omdat ik om het gebied heen moest. Hemelsbreed is het misschien niet meer dan 10 kilometer. Tegen de tijd dat ik arriveerde begon de schemering de dag al te kleuren. Vermoeid na de vele uren door de sneeuw wandelen ben ik maar een half uurtje stroomopwaarts gegaan waar ik een van de prachtige stroomversnellingen vond die dit riviertje biedt. Ook daar trof ik ook, zoals verwacht, een mooi spel van natuurlijke ijs sculpturen aan. Maar het water van de Hoëgne was grauw en bruin van de modder die het onderweg naar beneden verzameld had.

TS-E shift panorama van het dal van de Hoëgne (5 opnamen)

TS-E shift panorama van het dal van de Hoëgne (5 opnamen)

Het bruine water van de Hoëgne en de witte sneeuw die gekleurd is door de invallende schemer

Het bruine water van de Hoëgne en de witte sneeuw die gekleurd is door de invallende schemer

IJs sculpturen         IJs sculpturen

De Hoëgne in een besneeuwd landschap. Niet zo'n dik pak sneeuw als bij de Getzbach, maar nog altijd prachtig

De Hoëgne in een besneeuwd landschap. Niet zo’n dik pak sneeuw als bij de Getzbach, maar nog altijd prachtig

Daarna was het alweer tijd om terug naar Nederland te reizen. Met op mijn geheugenkaart minder foto’s dan ik verwacht had te maken. Niet meer dan 222 foto’s waarvan een aantal panorama’s en enkele belichtingstrapjes. Hoe mooi het landschap op de drie plekken die ik bezocht heb ook was, ik ben gelukkig niet alleen maar aan het fotograferen geweest. Ik heb gepoogd om de composities doordacht te maken en eerder geen foto te maken als het me niet aan stond, dan toch maar die knop in te drukken. Maar het was ook nog een verkenningstocht in dit prachtige gebied waar veel te zien is. Ik zou graag weer terug gaan, of er nu sneeuw ligt of niet. Het is een mooi voornemen voor dit jaar: de Hoge Venen verkennen.

De foto’s van dit gebied zullen verzameld worden in een speciale groep op mijn flick-r site: https://www.flickr.com/photos/nandoonline/sets/72157650264146190

10 Thoughts on “Een dagje Hautes Fagnes (B)

  1. Zeer uitnodigende foto’s met dito verhaal
    Mijn to do lijst wordt steeds langer :-)

  2. rob on 11/02/2015 at 10:46 pm said:

    moet nog veel oefenen om dit niveau te bereiken.

  3. Prachtige fotos en dito verhaal weer, Nando! Mocht je gezelschap nodig hebben bij je voornemen dan weet je me te vinden. :-)

  4. Jack on 12/02/2015 at 8:19 am said:

    Mooie landschap foto’s en verhaal.
    Het zal wel op een gegeven moment koud zijn geweest, vooral aan de vingers ?

    • Dat valt wel mee. Van het rondlopen in de sneeuw krijg je het vanzelf warm. Maar uiteindelijk, als de vermoeidheid toe slaat krijg je het wel koud. Dan is het tijd om naar huis te gaan.

Een (korte) reactie over wat je ervan vindt wordt op prijs gesteld :)

Post Navigation

%d bloggers like this: