nandoonline

Een dagje in de provincie Zeeland

Een dagje in Zeeland. Dat stond al een tijdje op de planning. Met in gedachten een aantal beelden die ik graag wilde maken. Uiteindelijk heb ik die beelden niet gemaakt, maar ben ik na een hele lange dag thuis gekomen met een aantal foto’s waar ik zeer zeker heel blij mee ben.

De Oosterschelde voor dag en dauw.

De Oosterschelde voor dag en dauw.

Zeeland ligt voor mij niet dichtbij. Het is minimaal anderhalf uur reistijd en als het plan is om ongeveer een uur voor zonsopkomst ter plekke te zijn – in dit geval de Zeelandbrug bij Colijnsplaat – betekent dit (heel) vroeg opstaan. In de dagen daarvoor hebben we via Google Maps en de site photoephemeris.com de plekken uitgekozen waar we naar toe wilden (ik ben namelijk niet alleen op pad geweest), om niet helemaal stuurloos door de provincie te dwalen. Een ding wisten we tevoren: fotograferen kost tijd dus het is simpelweg niet mogelijk om op één dag veel plekken te bezoeken. Zoals gezegd, de start was bij de Zeelandbrug, het immense bouwwerk dat de 5 kilometer brede Oosterschelde overbrugt.

Tijdopname vlak voor zonsopkomst met de Lee Big Stopper.

Tijdopname vlak voor zonsopkomst

Tijdopname na zonsopkomst, met Lee Big Stopper en 1,2ND hard gradient

Tijdopname na zonsopkomst

Opnames met een groothoek objectief zijn bijna de klassieke opnames die door iedereen van de brug gemaakt worden. Het is dan ook een prachtig gezicht, hoe de bijna 100 meter lange overspanningen tussen de pijlers zichzelf herhalen tot aan de horizon. Maar op zoek naar een ander soort foto’s ben ik overgestapt naar een telelens. En die beelden laten de brug in een heel ander perspectief zien. Net zo indrukwekkend, zo niet indrukwekkender. Het zachte nevelige ochtendlicht leverde twee foto’s op waar ik erg trots op ben.

Zeelandbrug

Onder de pilaren van de zeelandbrugEr zijn ontzettend veel leuke plekken aan de oever van de Oosterschelde waar het water tijdens eb hele stukken laat droogvallen. Erg veel interessante foto’s heeft dit echter niet opgeleverd. Pas bij de Oosterscheldekering, vanaf het eiland Neeltje Jans, waar de sluizen het water van de opkomende vloed door lieten, wist ik enkele leuke foto’s te maken. Vooral het water dat met grote snelheid door de sluizen heen kolkte leverde een dankbaar onderwerp op. Maar natuurlijk ook de rustige lagunes van Neeltje Jans, waar een van de machtige overgebleven pijlers hoog boven het water uitsteekt.

De pijler van de stormvloedkering als klimtoren

De pijler van de stormvloedkering als klimtoren

De lagune met steiger en pijler

Het rustige water van de lagune met steiger en pijler

Binnenkomende tij bij de stormvloedkering

Voor zonsondergang hadden we een plekje uitgekozen aan het Noordzeestrand van Oostkapelle. Op zoek naar de rijen paaltjes die vanaf het strand de zee in steken. Die paaltjes kunnen een mooi onderwerp zijn voor de landschappen bij ondergaande zon, zo was het idee. De paaltjes hebben we gevonden en de zonsondergang leverde ook een mooi tafereel op. Maar de mooiste beelden bleken voor mij toch de foto’s zonder die rijen paaltjes. De leegte, de patronen in het zand, de lichtstralen, dat had de grootste aantrekkingskracht van dit einde van de dag op het strand van Walcheren.

Patronen in het zand

Patronen in het zand

Zonnestralen

Zonnestralen

Paaltjes in de schemering

Van alle foto’s die ik deze dag gemaakt heb aan het water, bleek het gebruik van de telelens de mooiste beelden op te leveren. Precies zoals de foto’s van de Zeelandbrug in het begin van mijn blog. In het licht van de opkomende zon maakte ik al een foto van een vissersboot op de Oosterschelde in de heerlijke sfeervolle stijl waarvan ik zo gecharmeerd ben. Maar ook tijdens zonsondergang aan zee, waar de uitgestrektheid misschien nog wel benadrukt wordt door de miniscule aanwezigheid van de mens, maakte het gebruik van de telelens het mogelijk om dat fijne laatste sfeervolle licht van de dag te vangen. Is de zee in groothoekopnames nog maar een dun streepje op de foto, zo krijgt die enorme watervlakte plotseling de overhand bij de telelens.

Op de Oosterschelde in het ochtendlicht

Op de Oosterschelde in het ochtendlicht

Leegte

Leegte

De uitgestrekte zee

De uitgestrekte zee

Na zonsondergang bleek de terugweg naar de auto nog bijna een uur te kosten, waarna twee uur reizen ons terug bracht naar huis. Uiteindelijk heeft het dagje fotograferen in Zeeland 19 uur geduurd, inclusief reistijd. Het is niet gek dat ik erg moe was na thuiskomst. Moe maar voldaan.

13 Thoughts on “Een dagje in de provincie Zeeland

  1. Willem. on 19/04/2015 at 6:29 pm said:

    Ik zit weer echt te genieten van deze serie ! En een EF 100-400 aangeschaft?

  2. Jos on 19/04/2015 at 7:02 pm said:

    Prachtige foto’s. Inderdaad een goed idde om een telelens te gebruiken bij de brug. Geeft een veel interessanter beeld dan de ‘obligate’plaatjes. Ik gebruik ze weer dankbaar als desktop achtergrond!

  3. Prachtige foto’s weer Nando! Ik hoop dat die van mij ook snel te kunnen processen…..je ziet ze wel verschijnen. :-)

  4. Jack on 19/04/2015 at 8:02 pm said:

    Een zeer mooie serie foto’s uit Zeeland

  5. Miek on 19/04/2015 at 8:24 pm said:

    Hoi Nando.
    Prachtige foto’s hoor.
    Wat een reis heb je gemaakt.
    De struktuurfoto’s zijn super, de paaltjesfoto vind ik su-per! :-)) hoor.
    De bruggenfoto’s ook fantastisch.
    Kortom: complimenten!

    Miek

  6. Prachtige serie, Nando! Chapeau. Mooie site ook. Ik heb één van deze foto’s gebruikt op mijn poëzieblog en gezet bij een gedicht. Zie hier: https://ontginner.wordpress.com/2015/09/10/incognito/
    Ik heb uw naam en link naar de website erbij gezet.
    Mocht u alsnog bezwaar hebben dan hoor ik dat graag.

    Groet,
    Rob

  7. Pingback: Incognito | Breekt wat braak ligt open ...

Een (korte) reactie over wat je ervan vindt wordt op prijs gesteld :)

Post Navigation

%d bloggers like this: