nandoonline

Een dagje op de Maasvlakte

Met alle opdrachten, reviews, weersomstandigheden en natuurlijk de korte dagen is het er bijna niet meer van gekomen om er echt weer eens op uit te trekken. Daarom keek ik erg uit naar een dagje fotograferen aan het strand. De keuze was gevallen op de Maasvlakte, een gebied dat ik eigenlijk alleen maar associeerde met industrie. Er was me wel eens verteld over de stranden die er zijn, maar daar had ik me nog geen voorstelling van kunnen maken. Als je dan de Maasvlakte op komt rijden zie je overal de petrochemische industrie, zeekranen en windmolens. En soms zie je tussen al die indrukwekkende installaties schepen liggen. Vooral als het nog donker is, is het een grote kermis van verlichting.

'Zandwacht', in de ochtendschemering, onder het wakende oog van de Maan en Venus

‘Zandwacht’, in de ochtendschemering, onder het wakende oog van de Maan en Venus

Uiteindelijk waren we dan op het punt beland waar de auto geparkeerd kon worden, vlak bij een kunstwerk op het duin dat “Zandwacht” genoemd wordt. Volgens de navigatie stonden we midden in zee, maar gelukkig zat daar nog een heel grote zandvlakte tussen. In de ochtendschemering keken we uit op een bijna ongerept stuk strand, leeg en uitgestrekt. En met de rug naar de duinen leek het alsof al die industrie van de Maasvlakte ver achter ons lag. Het is onvoorstelbaar dat dit prachtige stukje natuur een door mensen aangelegd gebied is.

Venus in company of the Moon

Ochtendschemering boven de Maasvlakte. Het lijkt alsof er geen industrie in de buurt ligt. Vredig, uitgestrekt en onvoorstelbaar dat dit door mensen is aangelegd.

Het probleem met fotograferen op plekken waar je onbekend bent, en waar je het begin van de dag op de foto wilt zetten, is het zoeken naar een geschikte plek. Er is te weinig tijd voor. Dan heb je ook nog het eeuwig veranderende gebied tussen water en land, waar eb en vloed het landschap continu beïnvloeden. Poelen met water, patronen in het zand, zandbanken die het ene moment toegankelijk zijn en het andere moment door water ingesloten worden. Er komt dus wel een beetje gelukt bij kijken. Maar met één ding hadden we sowieso gelukt: een prachtige lucht met heerlijke kleuren. Het enige wat nog gezocht moest worden was de juiste plek.

lijnenspel van het strand           Patronen in het zand...

De beweging van het water

Het licht verandert met de seconde, net als het landschap met de opkomende vloed. De beweging van het water is prachtig om vast te leggen, zeker met de langere sluitertijden die in de schemering nodig zijn. Onder deze omstandigheden voegt die beweging toe, zeker als de lijnenpatronen in de compositie meewerken. Het is wel oppassen dat die sluitertijden niet te lang worden waardoor het wateroppervlak volledig verstoken raakt van enig detail. De tijd vliegt voorbij maar je zou willen dat je hier uren de tijd voor had.

En dan breekt het moment aan dat de zon boven de horizon komt. Het is altijd een prachtig gezicht, en misschien wel het meest gefotografeerde moment ter wereld. De neiging om dit vast te leggen met groothoek is altijd aanwezig. Maar zoals altijd komt die zon toch weer kleiner op de foto dan je zou willen. De zon groter in beeld kan natuurlijk met een tele objectief, maar dan is er weer te weinig van het prachtige landschap zien. Ikzelf vind de schemering mooier om te fotograferen, dat geeft toch altijd weer meer voldoening. Maar als de reflectie van het zonlicht in het water zichtbaar is wordt het toch heel aantrekkelijk om die zonsopkomst te fotograferen. Niet de opkomst van de zon zelf, maar als landschap met de zon als onderdeel ervan.

zonsopkomst met reflecties            zonsopkomst en reflecties

Wanneer de zon dan hoger boven de horizon is gekomen, en de kleuren van de schemering verdwenen zijn, is de dag werkelijk aangebroken. Al snel wordt er dan gezegd dat het licht niet mooi meer is, dat het te hard is. Ik denk dan, het is gewoon ander licht dat een ander soort foto oplevert. Maar in de wintertijd, een paar weken voor de kortste dag van het jaar, komt de zon nooit hoog boven de horizon en hebben we eigenlijk de hele dag door lange schaduwen en strijklicht.

In dit daglicht ben ik gaan zoeken naar patronen in het landschap, dat snel veranderde in het opkomende tij. Een ideaal moment voor het gebruik van een extreem grijsfilter,  de Lee Big Stopper, om de beweging van het water vast te leggen en de overdaad aan details van het woelige water te egaliseren. Het levert een rustiger beeld op waarbij je als het ware het verstrijken van de tijd in een foto kan vangen.

een zandbank die uitsteekt in de zee, met een vissersboot op de horizon

Zandbank waar het water patronen in uitgesleten heeft

onaards landschap

Het lijkt wel een spel. De prachtige patronen in het zand, de zandbanken. Je kunt er niet op uitgekeken raken. Maar het is oppassen geblazen want je raakt zo makkelijk verdiept in het fotograferen dat het opkomende water je plotseling ingesloten heeft. In deze vlakke omgeving gaat dat heel erg snel want soms lijkt het alsof het water uit het zand omhoog rijst. Als je door een watergeul heen loopt merk je pas hoe snel het water stroomt en weet je dat het geen moment te vroeg is om het hogerop te zoeken.

Met het water kwamen ook de wolken opzetten. Dan is een ondiep nat stuk zand voldoende om het verschil tussen lucht en land te laten verdwijnen. Als je daar loopt is het bijna magisch; boven en beneden zijn een geheel geworden en je staat letterlijk tussen de wolken.

 ik

Semi zelfportret op het natte zand van de Maasvlakte 2

boven en beneden zijn verdwenen. Het is een geheel geworden.

En dan, na ruim vier uur op dit stuk strand te zijn geweest, gaan we terug naar de plek waar het deze ochtend begon. Het kunstwerk op het duin is een mooi referentiepunt, net als de industrie, waarvan we gedurende de ochtend niet eens bewust zijn geweest. Zo blijkt de Maasvlakte toch een prachtig stukje kunstmatig aangelegde natuur /strand waar je even de tijd kunt verliezen.

De weg terug naar de Zandwacht, die misschien ook een beetje op ons gelet heeft om te voorkomen dat we door de opkomende vloed niet ingesloten zijn geraakt.

De weg terug naar de Zandwacht, die misschien ook een beetje op ons gelet heeft om te voorkomen dat we door de opkomende vloed niet ingesloten zijn geraakt. Een geruststellend gevoel.


Gebruikte apparatuur
Canon EOS 1Dx
EF 24-70mm f/2,8L
EF 70-200mm f/2,8L

Gitzo GT3542LS Systematic met RRS BH-55 balhoofd
Lee Landscape Polariser
Lee 0,9ND, 0,3 – 0,6 – 0,9ND soft gradient
Lee Big Stopper

 

14 Thoughts on “Een dagje op de Maasvlakte

  1. Ida Stellingwerf on 14/12/2015 at 12:56 pm said:

    Prachtige foto’s Nando, fijn om even deelgenoot te mogen zijn van jouw zonsopkomst op de Maadvlakte…….

  2. Een mooi verhaal en ook weer erg mooie beelden hoor, mijn complimenten !

  3. Hoi Nando, prachtige fotos weer!

  4. Niek on 14/12/2015 at 3:29 pm said:

    Prachtig!

  5. Ben on 16/12/2015 at 12:20 pm said:

    Bijzonder mooi vastgelegd hoor.
    Je hebt trouwens een mooi standpunt genomen want de laatste keer dan ik keek kwam de zon toch echt uit het oosten op.
    En qua weidsheid lijkt nu wel of hij in het westen opkomt. 😉

    • Dank je voor je reactie.
      Waar de zon opkomt is afhankelijk van het jaargetijde. In juni zal de zon ongeveer Noord-Oost opkomen (± 50°) en in december Zuid-Oost (± 130°). Dat scheelt nogal. Als je dan op de juiste plek op de Maasvlakte staat, kijk je bij zonsopkomst inderdaad richting het vasteland.
      Maar het is wel een beetje vreemd als je er zo over nadenkt want we zijn zo gewend aan een zonsondergang boven zee dat we de opkosmt daar niet mee associëren. Goed opgemerkt.

  6. Prachtige foto’s!!

Een (korte) reactie over wat je ervan vindt wordt op prijs gesteld :)

Post Navigation

%d bloggers like this: