nandoonline

Einde van een regenachtige dag

Regen, regen en nog eens regen. Er leek geen einde aan te komen. Het was een van die dagen dat je graag ergens op een mooie plek had gestaan om te fotograferen. Soms zijn er dagen dat de regenbuien afgewisseld worden met dramatische wolkenluchten, maar deze dag was er een waarbij de hemel bedekt was met een eentonig grijze massa, verstoken van enig detail.

Een blik op de weersvoorspellingen beloofde niet veel verbetering. Tot mijn oog op dat ene kleine zonnetje viel, dat tussen de regenvoorspellingen verborgen stond. Tussen half vier en vijf zou het droog zijn, en als ik de voorspellingen mocht geloven zelfs ‘zonnig’. Als je het gestage geluid van de regen op het overkapping hoorde was dat moeilijk voor te stellen.  Uit ervaring weet ik dat een klein beetje zon en zware regenwolken een verrassende en intense kleurenpracht kunnen betekenen. Dan kun je twee dingen doen; er niet in geloven en het laten voor wat het is, of de kans aangrijpen en erop uit te gaan. Ik heb het laatste gedaan.

Rond drie uur stond ik op de Strabrechtse Heide in de stromende regen. Regenponcho, laarzen, waterdichte broek en een regenhoes voor de camera. Het is stil op de heide als het regent, afgezien van het geplons van mijn laarzen in de plassen water en het geratel van de regen op de capuchon. Er is niemand te zien en zelfs de dieren lijken verscholen in hun schuilplaatsen. Het voelt eenzaam aan, rustgevend. Rondwandelen in dit weer, waarbij het schemerachtige landschap gehuld lijkt in een grijsblauwe waas, is altijd  weer een bijzondere ervaring. Dat er veel regen is gevallen getuigen de overstroomde wandelpaden. De regenplassen, die zich tot ver voor me uitstrekken, zijn gevuld met speelse kringen die door de vallende druppels worden veroorzaakt. Moederziel alleen baan ik me een weg over paden die ik alleen kan vinden; althans, zo voelt het aan.

De paden zijn beken geworden, vol regenwater dat continu bijgevuld wordt

De paden zijn beken geworden, vol regenwater, die continu bijgevuld worden

Water, water, water, overal is water. In de lucht, op de grond, tussen de planten.

Water, water, water, overal is water. In de lucht, op de grond, tussen de planten.

Het is grijs en grauw. Donker zelfs, maar het lijkt alsof er aan de horizon details in de wolken verschijnen.

Het is grijs, grauw en vooral nat. Het is zelfs donker, maar het lijkt alsof er aan de horizon details in de wolken verschijnen.

De grijze massa wolken waar de regen onophoudelijk uit valt beloofd weinig goeds. Het eenzame zonnetje op de weergrafiek die ik gezien had lijkt onwaarschijnlijk. En toch, als ik dan omhoog kijk en de druppels op mijn gezicht voel, begin ik patronen in de wolken te zien. De egale wolkenmassa breekt en dan zie ik aan de horizon de lucht lichter worden. Het lijkt wel alsof de wolken voor die ene lichte plek wegvluchten, gedragen door de wind in die hoge luchtlagen. Genadeloos trekken de windvlagen de bewolking uit elkaar tot prachtige patronen die de over mijn hoofd spoedden. Dan stopt de regen, afgezien van een verdwaalde druppel.

Regenwolken, in alle vormen en maten, razen op de vleugels van de wind over me heen

Regenwolken, in alle vormen en maten, razen op de vleugels van de wind over me heen. Maar aan de horizon lijkt er licht te zijn, een gat in de wolken.

De wolken vliegen over en verdwijnen in Oostelijke richting. Een gat in de bewolking lijkt de berkentakken te veranderen in spinnerag.

De wolken vliegen over en verdwijnen in Oostelijke richting. Een gat in de bewolking lijkt de berkentakken te veranderen in spinnenwebben.

Als ik eindelijk aan de oever van een ven sta breekt de bewolking helemaal en dringt het zonlicht de grijze wereld binnen waar we al een hele dag in doorgebracht hebben. De zon laat haar gezicht niet zien, maar zet de wolken wel in een prachtig oranjegeel licht. Heel even is er kleur in de wereld gekomen. Het verdringt de duisternis, het sombere blauwgrijze licht. Achter me lichten de berken op tegen het donkere naaldbos onder de voort vluchtende regenwolken. Heel even is het licht magisch. Het is het moment waarop ik gehoopt had, de reden waarom ik besloot om in de regen de weg naar dit ven te nemen.

De bewolking breekt en een klein beetje kleur wordt over het land gegoten.

De bewolking breekt en een klein beetje kleur wordt over het land gegoten.

Hopend op nog meer kleur, ben ik toch al tevreden met het prachtige dramatische licht aan het eind van een regenachtige dag

Hopend op nog meer kleur, ben ik toch al tevreden met het prachtige dramatische licht aan het eind van een regenachtige dag

Het is echter van korte duur. Het venster in de wolken sluit en de kleur verdwijnt weer uit de hemel. Nieuwe regenbuien dienen zich aan en ik verberg mijn camera weer onder de regenhoes. Ik blijf nog even wachten, terwijl de zon achter de wolken ondergaat en het landschap in duisternis gehuld wordt. Misschien, heel misschien weet het zonlicht die met regen gevulde hemel nog even in vuur en vlam te zetten.

Helaas weet het zonlicht geen enkele opening in het dichte wolkendek te vinden. Het licht verdwijnt uit het landschap en het is helemaal donker als ik weer bij de auto ben. Hoewel er geen vurige kleurenpracht was, is het korte uitstapje naar de heide de moeite waard geweest.

14 Thoughts on “Einde van een regenachtige dag

  1. Miek on 01/02/2016 at 12:02 pm said:

    Jij gaat er tenminste uit. En met succes.
    Laatste foto…….wauw.

  2. ferdinand on 01/02/2016 at 12:15 pm said:

    mooie fotos!

  3. Arthur on 01/02/2016 at 1:44 pm said:

    Als je niet gaat weet je zeker dat je het mist.. Chapeau!

  4. Heel mooie foto’s, kijk als je met zo’n weer gaat dan heb je zeker kans op iets, moois en je moet geluk hebben, je hebt er mooie plaatjes van gemaakt. en als je altijd een lichtpuntje ziet??? dan heb je ook wat. Ik woon in Neerkant niet zover er vanaf.Sucses

  5. Tja..die lucht aan het einde van de dag…slechts enkele minuten..je moet net je camera in de aanslag hebben. Zondagochtend ook…slechts een enkel minuutje…net genoeg voor de telefoon met in de andere hand een hond toch nog wat plaatjes gemaakt.

    • Tegenwoordig hebben we inderdaad altijd nog een telefoon die foto’s kan maken. Maar soms moet je gewoon genieten van de prachtige luchten zonder direct de noodzaak tot fotograferen hebben. In mijn geval ben ik er speciaal voor op pad gegaan. En ik had geluk.
      Dank je voor de reactie

  6. Miek on 03/02/2016 at 11:25 pm said:

    Nando, even iets heel leuks.
    Ik zag (dacht ik) bij De wereld draait door een prachtige foto van jou.
    Leuk!!!

    • Ik ben vluchtig door de aflevering heen gegaan bij uitzending gemist, maar volgens mij heb ik geen foto van mij gezien. Maar misschien heb ik het gemist

  7. Miek on 05/02/2016 at 11:08 am said:

    Was een prachtige zonsondergang (oranje zwart kleur)met die kale boom. Maar er zullen meer fotografen staan daar.
    Maar ging snel en heb geen namen gezien.
    Sorry.

    • Zo’n foto heb ik wel voorbij zien komen, en als het die foto is die je bedoelt is het helaas niet mijn foto.
      Anyway, ik zit nog steeds te wachten op die uitnodiging voor DWDD 😉

Een (korte) reactie over wat je ervan vindt wordt op prijs gesteld :)

Post Navigation

%d bloggers like this: