Faeröer eilanden – deel 1

Halverwege Denemarken en IJsland ligt een kleine eilanden archipel, niet veel groter dan de provincie Utrecht. De eilanden rijzen stijl op uit de Atlantische Oceaan, met fjorden en machtige kliffen die tot maar liefst zevenhonderd meter boven het oceaan water uitsteken. Er is bijna 1200 kilometer kustlijn, en er wonen niet meer dan 50.000 mensen, samen met ruim 100.000 schapen. Niet voor niets wordt deze plek de schapeneilanden genoemd, ofwel; Faeröer eilanden. Føroyar in de plaatselijke taal.

Op de top van de 880 meter hoge berg Slæterratindur, het hoogste punt van de Faeröer eilanden
Een zelfportret op de top van de 880 meter hoge berg Slætteratindur, het hoogste punt van de Faeröer eilanden, met het uitzicht naar de Noordelijke eilanden

 

In 2017 ontstond het idee voor een fotoreis naar deze eilanden. Na een lange en uitgebreide voorbereiding, de voor mij meest intensieve voorbereiding ooit, was het in mei 2018 dan eindelijk zover en vlogen we via Denemarken naar deze inmiddels zo tot de verbeelding sprekende eilanden. In tien dagen tijd bezochten we de plekken die ik uitgezocht had. Of beter gezegd; we probeerden de plekken te bezoeken, want deze eilanden staan erom bekend dat ze niet alleen “weer” hebben, maar “er heel veel van hebben.” Het weer is onvoorspelbaar en erg plaatselijk. Het ene eiland kan in de mist gehuld zijn, terwijl het andere in de zon ligt. Regenbuien kunnen overtrekken, kort en hevig, of dagen aanhouden. De wind heeft er vrij spel en kan verraderlijk zijn met rukwinden die je doen omvallen. Je wilt dan niet aan de rand van een klif van honderden meters staan.

Op het ene eiland kan het regenen, en op het andere eiland kan het droog zijn. Terwijl het eiland Kunoy gehuld was in regenwolken, konden we vanaf Kalsoy genieten van een heerlijke zon en prachtige regenboog. Maar ook hier regende het zo nu en dan.
Op het ene eiland kan het regenen, en op het andere eiland kan het droog zijn. Terwijl er over het eiland Kunoy regenwolken trokken, konden we vanaf Kalsoy genieten van een heerlijke zon en prachtige regenboog. Maar ook hier regende het zo nu en dan. (panorama van 3 opnamen)

 

Een dag vol regen weerhield ons er niet van om de grootste waterval van de eilanden te gaan fotograferen: Føssa. Het was een gevecht tegen de regen, maar ook tegen het water van de waterval dat door de wind meegenomen werd.
Een dag vol regen weerhield ons er niet van om de grootste waterval van de eilanden te gaan fotograferen: Føssa. Het was een gevecht tegen de regen, maar ook tegen het water van de waterval dat door de wind meegenomen werd.

 

Het eiland Tinthólmur en Mykines, in een spel van licht en schaduw
Het eiland Tinthólmur en Mykines, in een spel van licht en schaduw. Wegens het weer was het niet mogelijk om Mykines te bezoeken, en niet verstandig om de wandeltocht naar Tinthólmur te ondernemen. Reden om nog een keer terug te gaan.

 

Door de weersomstandigheden lukte het niet om alle geplande uitstapjes te maken. De wandeltocht naar het eiland Tinthólmur en de rots Drangarnir hebben we noodgedwongen achterwege gelaten en het bezoek aan het eiland Mykines, waar de papagaaiduikers broeden, was niet mogelijk omdat zowel de veerdienst als de helikopter wegens de weesomstandigheden niet gingen. Het laatste stuk van pad naar het fantastische uitzichtpunt voorbij de vuurtoren op Kalsoy was te gevaarlijk wegens de stormachtige wind; daar het evenwicht verliezen zou voldoende zijn om honderden meters omlaag te vallen. Maar daartegenover stonden de ideale weersomstandigheden bij de beklimming van de hoogste berg op de Faeröer eilanden, de 880 meter hoge Slætteratindur, en een heerlijke dag voor de wandeling langs Sørvágsvatn, het grootste meer van de eilanden, naar de beroemde 142 meter hoge klif Trælanípan.

Uitzicht op het meer Sørvágsvatn vanaf de klif Trælanípan. Vanuit dit standpunt lijkt het meer hoog boven de oceaan te zweven. (panorama van 16 opnamen)
Uitzicht op het meer Sørvágsvatn vanaf de klif Trælanípan. Vanuit dit standpunt lijkt het meer hoog boven de oceaan te zweven. (panorama van 16 opnamen)

 

Hoewel ik het voornemen had om kritisch te zijn met het maken van foto’s, was het landschap zo overweldigend en indrukwekkend dat ik foto’s kon blijven maken, en dat ook gedaan heb. Het uitzoeken is daarom nog in volle gang en het zal zeker nog een hele tijd duren voor ik daar doorheen ben. In dit blog staan de eerste opnamen die ik al heb bewerkt tot een eindresultaat. Als ik deze foto’s bekijk, en zie wat er nog ligt, weet ik al dat ik nog niet klaar ben met het fotograferen van de Faeröer eilanden.

A special thanks to Petros Nikolaides for giving a lot of valuable advise in order to plan this photography trip.

 

De baai van Sørvágur tijdens eb, op de aankomstdag tijdens zonsondergang. Een moment dat ik voor geen goud had willen missen.
De baai van Sørvágur tijdens eb, op de aankomstdag tijdens zonsondergang. Een moment dat ik voor geen goud had willen missen.

 

Over de schouder van de bergen van Kalsoy worden de toppen van het eiland Kunoy door de ondergaande zon verlicht. Een prachtig uitzicht vanaf het dorp Gjógv.
Over de schouder van de bergen van Kalsoy zijn de toppen van het eiland Kunoy zichtbaar, verlicht door de ondergaande zon. Een prachtig uitzicht vanaf het dorp Gjógv.

 

Zonsondergang, gefotografeerd vanaf de bergtop Klakkur. De bergen op de voorgrond zijn de toppen van het eiland Kalsoy en daar voorbij liggen de kliffen waartussen het dorp Gjógv verborgen ligt.
Zonsondergang, gefotografeerd vanaf de bergtop Klakkur. De bergen op de voorgrond zijn de toppen van het eiland Kalsoy en daar voorbij liggen de kliffen waartussen het dorp Gjógv verborgen ligt.

 

Het gehuchtje Saksun tijdens zonsondergang. Ooit was dit vissersdorp gelegen aan een natuurlijke haven, tot een zware storm het fjord met zand vulde. Nu is het een museumdorp.
Het gehuchtje Saksun tijdens zonsondergang. Ooit was dit vissersdorp gelegen aan een natuurlijke haven, tot een zware storm het fjord met zand vulde. Nu is het een museumdorp.

 

Het fjord Het fjord Kaldbaksfjørður Gezien vanaf de oude weg Oyggjarvegur naar de hoofdstad Tórshavn.
Het fjord Kaldbaksfjørður, gezien vanaf de oude weg Oyggjarvegur naar de hoofdstad Tórshavn. Het kostte een hele glibberige klim naar beneden om dit punt, waar het water over een rotswand naar beneden valt, te bereiken. Twee eerdere pogingen mislukten omdat het hele fjord in mist gehuld was.

 


Gebruikte apparatuur

  • Canon EOS 5D mark IV
  • Canon EF 16-35mm f/2,8L III
  • Canon EF 24-70mm f/2,8L II
  • Canon EF 70-200mm f/2,8L II
  • Canon EF 100-400mm f/4-5,6L II
  • Lee Landscape Polariser
  • Lee 2 stop en 3 stop soft gradient grijsfilter
  • Lee 3 stop en 10 stop grijsfilter
  • LucrOit 100mm filterhouder
  • Gitzo GT1555T traveller statief

20 Replies to “Faeröer eilanden – deel 1”

  1. Schitterende foto’s!

    Wat vond je van de landing?

    En neem wanneer je ooit naar Mykines gaat in ieder geval iets mee om op te zitten, een oude lap ofzo, zodat je niet onder de vogel- en schapestront raakt zoals ik vorig jaar, schuivend door het gras naar de steile rand om de papegaaiduikertjes te kunnen fotograferen.

    1. Hallo Marianne,
      Dank je voor je reactie.
      De landing ging lekker soepel. Wel even hard remmen. Als de weersomstandigheden ruwer zijn zal het wel een hele toer zijn, gok ik zo.
      Ik hoop nog een keer terug te gaan, waaronder dan een bezoek aan Mykines. Dit keer was het het helaas niet mogelijk. De tip is een goede, hoewel ik natuurlijk wel kleding draag die dit soort ongemakken aan kan. Ik hou het in gedachten. Dank je wel.

  2. Ik vind het een mooie foto weergave nu al. Wij zijn er heel even geweest op doorvaart naar IJsland , maar als ik jonger en gezonder zou zijn dan nu , zou ik er zeker voor langere tijd naar toe willen .

  3. Prachtig. Ik denk aan een bootreis vanuit DK en dan verder naar IJsland. Faroer stopplaats voor enkele dagen…

  4. Erg mooie creaties! Lonkt om daar ook eens een kijkje te gaan nemen. Ik kijk uit naar deel 2

    Groet,

    Joost

    1. Ik zou zo weer terug willen, maar er is ook zoveel meer wat ik zou willen. Als ik een georganiseerde reis hier naar toe ga doen zal ik iets laten weten. Voorlopig staat dit echter niet in de planning en is een reis naar Lofoten de enige fotoreis die ik aanbied.

  5. Weer schitterende foto’s Nando! De foto van het gehuchtje Saksun heeft een fantastische uitstraling en zo stel ik me de tijd van de Noormannen voor. 🙂

Een (korte) reactie over wat je ervan vindt wordt op prijs gesteld :)