Hautes Fagnes in de winter

In januari 2017 bezocht ik de skeletbomen van Noir Flohay. Het is een plek waar legio fotografen naar toe gaan, al dan niet in groepsverband of middels een workshop. Ik had in 2017 het geluk om de bomen in prachtig ochtendlicht te fotograferen, en bovendien met een zeldzame mistboog. Hoe bijzonder het mag zijn, de bomen zijn zo vaak gefotografeerd zodat je de vraag kan stellen of deze bomen nog wel op een unieke manier op de foto gezet kunnen worden. Wat echter vaak vergeten wordt is het gebied zelf, het hoogveen van Hautes Fagnes waar kilometers knuppelbruggetjes de wandelaar een kans biedt om over het natte veen te wandelen. Het oog is vaak alleen gericht op die ene groep bomen.

Wandelen over het hoogveen van Hautes Fagnes. Pas op dat je niet naast het pad terecht komt
Wandelen over het hoogveen van Hautes Fagnes. Pas op dat je niet naast het pad terecht komt

 

Dit keer lag het gebied onder een dik pak sneeuw. Deze witte wereld verborg het veen, het gras en had de struiken en bomen getooid met een laagje bevroren sneeuw. Sneeuw heeft altijd al iets magisch, maar in dit uitgestrekt veengebied, waar het zicht tot voorbij de horizon lijkt te lopen, heeft het toch iets extra’s. Misschien is het wel omdat we in Nederland nauwelijks meer sneeuw hebben, of alleen van hele korte duur.

Niet alles is bedekt met sneeuw
Niet alles is bedekt met sneeuw, Hier en daar zijn er poelen die verraden dat het gebied heel erg nat is.

 

Een eenzame berk in een landschap van sneeuw
Een eenzame berk in een landschap van sneeuw. De besneeuwde takken tegen de bewolkte lucht maken het bijna grafisch.

 

Daar staan ze, aan de horizon: de skeletbomen van Noir Flohay; het doel van menig fotograaf
Daar staan ze, aan de horizon: de skeletbomen van Noir Flohay; het reisdoel van menig fotograaf. Maar het vergt een avontuurlijke wandeling over het veen.

 

De wandeltocht naar de bomen van Noir Flohay is een avontuurlijke tocht. Je moet bereidt zijn om de veilige knuppelbrug te verlaten en het natte veenland te trotseren. Ze lijken dichtbij te staan, maar de weg is niet recht en veel langer dan verwacht. Uiteindelijk sta je dan tussen de roerloze skeletten die in vreemde vormen gebogen staan. Achter je, In de verte, is de donkere lijn van de knuppelbrug te zien. De kleine stipjes zijn de wandelaars die in grote getale de ronde over het veen voltooien.

Hoewel de bomen zelfs na één enkele keer eerder bezocht te hebben een zekere vertrouwdheid uitstralen zien ze er in de sneeuw toch compleet anders uit. Het is een onwerkelijke plek, ver van de bewoonde wereld, aan het eind van de wereld, eenzaam. De aanwezigheid van een andere fotograaf prikt die illusie door, net als de paar wandelaars die de veiligheid van de knuppelbrug achter zich gelaten hebben en tussen de bomen door passeren.

In een vreemd licht, met wolken vol met sneeuw om ons heen, staan de roerloze bomen van Noir Flohay
In een vreemd licht, tegen een achtergrond van wolken vol sneeuw, staan de roerloze bomen van Noir Flohay

 

Unieke foto's kun je er niet maken, en tegelijkertijd is het licht in combinatie met de omstandigheden uniek op een heel eigen manier.
Unieke foto’s kun je er niet maken, alles is eerder gefotografeerd, en tegelijkertijd is het licht in combinatie met de omstandigheden toch elke keer uniek op een geheel eigen manier.

 

Het lot van deze bomen ligt verborgen onder de sneeuw; afgebroken takken en omgevallen stammen.
Het lot van deze bomen ligt verborgen in deze foto, bedekt met een laag sneeuw; afgebroken takken en omgevallen stammen. Het is slechts een kwestie van tijd dat meer bomen zullen volgen. Maar dit kan nog vele jaren duren

 

De sneeuw, de vormen, het egale licht... het levert bijna abstracte beelden op.
De sneeuw, de vormen, het egale licht… het levert bijna abstracte beelden op.

 

Hoewel ontelbare keren gefotografeerd; het blijft heerlijk om rond te dwalen en toch een eigen draai eraan te geven. Of in ieder geval om het te proberen.
Hoewel ontelbare keren gefotografeerd; het blijft heerlijk om rond te dwalen voor een foto die erg toch anders uit ziet. Of in ieder geval om het te proberen. Maar misschien moet je daar niet teveel aan denken, en gewoon je eigen draai aan de foto’s geven. je fotografeert ten slotte voor jezelf, niet voor anderen.

 

Uiteindelijk is het tijd om terug te gaan want de schemering is aanstaande. Het is een hele tocht door het veen met alleen de voetstappen van de voorgangers als indicatie waar je heen moet. Het is makkelijk om te denken dat je met het fotograferen van de bomen klaar bent om vervolgens regelrecht en snel naar de auto te marcheren. Het loont de moeite goed rond te kijken, in plaats van gefixeerd de ogen op het pad voor je te richten. Er ligt veel schoonheid verborgen, soms in bedrieglijke eenvoud. En hoewel het nauwelijks mogelijk is om van het pad af te wijken wanneer je de knuppelbrug bereikt hebt en de lange slingerende weg terug ingeslagen is, kan met enige oplettendheid veel moois op de foto gezet worden.

Overal zijn de restanten van bomen te zien. Wie weet veranderen deze stronken uiteindelijk in het kienhout.
Overal zijn de restanten van bomen te zien. Wie weet veranderen deze stronken uiteindelijk in het kienhout.

 

De ijzige sneeuw op de stammen en takken verraad de richting van de wind. In de verte trotseren wandelaars de koude wind
De ijzige sneeuw op de stammen en takken verraad de richting van de wind. In de verte trotseren wandelaars die koude wind

 

Golven van sneeuw... het lijkt een zee, bewegingsloos, stil, sereen.
Golven van sneeuw… Het lijkt bijna een zee, bewegingsloos, stil, sereen.

 

De laatste wandelaars van de dag op de weg terug naar de auto.
De laatste wandelaars van de dag op de weg terug naar de auto.

 

Langzaam valt de schemering die in deze bewolkte dag vroeg haar opwachting maakt
Langzaam valt de schemering die in deze bewolkte dag vroeg haar opwachting maakt

 

 


Gebruikte apparatuur

  • Canon EOS 5D mark IV
  • Canon EF 16-35mm f/2,8L III
  • Canon EF 24-70mm f/2,8L II
  • Canon EF 100-400mm f/4-5,6L II
  • Gitzo GT 3542LS met RRS BH-55 balhoofd
  • RRS PG-01 pano gimbal head

Met dank aan Harald voor een gezellige dag in de Hoge Venen.

7 Replies to “Hautes Fagnes in de winter”

  1. Prachtig locatie, nog nooit geweest. Mss eens tijd om wat meer in ons bellenlandje te exploreren:). Mooie fotos, zoals steeds:)!

  2. Wat een wonderschone foto’s nando. Het is een schitterend gebied dat ik overigens alleen van foto’s ken. De combinatie sneeuw en licht maakt iedere foto anders. Compliment

Een (korte) reactie over wat je ervan vindt wordt op prijs gesteld :)