nandoonline

Herfst in het Speulderbos

Als de herfst aanbreekt, en de blaadjes aan de bomen kleuren, dan is het bos een erg aantrekkelijke plek om te fotograferen. Zeker als de ochtenden gevuld zijn met mist en het zonnetje met haar stralen tot diep in het bos weet door te dringen. Soms is de mist te zwaar en lukt dat niet, andere keren is er geen mist. En vaker nog is er geen mist en geen zon. De herfst is ongedurig en het weer kan alle kanten op. Van een warme zonnige herfstdag tot een gure natte dag waar geen kleding de kilte kan weren.

Het zijn vooral die mistige herfstochtenden waar iedereen op zit te hopen, met priemende zonnestralen die door het bladerdek komen. Met die hoop vertrokken we voor dag en dauw naar het midden van het land om de wereld te zien ontwaken temidden van het Speulderbos.

in het blauwe licht van de ochtendschemering wachten de bomen op het eerste licht van de opkomende zon (105mm; ISO400; f/8; t=4sec)

In het blauwe licht van de ochtendschemering wachten de bomen op het eerste licht van de opkomende zon (105mm (158mm FF equiv) ; ISO400; f/8; t=4sec)

Het is mistig, een klein beetje. Maar de bewolking boven de bomen beloofd weinig zon. Alle hoop op de prachtige zonneharpen vervliegt. Maar er is meer in een bos te vinden dan de zonneharpen. Een bos is een magische plaats, een plek vol verborgen leven, achter boomstammen, onder bladeren en in vermolmde bomen die languit op de bosvloer liggen. Overal klinken geluiden, zachtjes, op de grens van het gehoor. Af en toe dwarrelen er bladeren naar beneden om zich geruisloos bij alle andere neer te vleien. Kijkend tussen de vele boomstammen lijkt het bos verderop dichter en ondoordringbaar te zijn. Maar wanneer we dichterbij komen blijkt het bos toch weer open en zien we die ondoordringbare bomen weer achter ons, waar we vandaan kwamen. Het bos leeft, de bomen lijken zich te verplaatsen en soms, heel soms onthullen ze magische plekken die er tot voor kort nog niet waren.

Een oude grafheuvel, nauwelijks herkenbaar. Het lijkt alsof de bomen het uit respect de ruimte laten. (16mm; ISO100; f/11; t=13sec)

Een oude grafheuvel, nauwelijks herkenbaar. Het lijkt alsof de bomen het uit respect de ruimte laten. (16mm (24mm FF equiv); ISO100; f/11; t=13sec)

Langzaam verandert het licht. De blauwe ochtendschemering maakt langzaam plaats voor het warme licht van de ontwakende dag. Het licht wordt verzacht door de nevel die in de verte tussen de bomen waart, maar de zon krijgt geen kans om met haar licht het bos te betreden. De herfst heeft het bos ook nog niet gevonden, getuigd het ontbreken van de kleur in de bladeren. Hoewel de bosgrond bedekt ligt met de herinnering aan de herfst van vorig jaar, worden de kruinen van de dansende beuken getooid met groen.

De mist is aanwezig, maar altijd op respectabele afstand. Hoe ver je ook naar de mist loopt, ze blijft voor je uit vluchten (22mm; ISO100; f/11; t=5sec)

De mist is aanwezig, maar altijd op respectabele afstand. Hoe ver je ook naar de mist loopt, ze blijft voor je uit vluchten (22mm (33mm FF equiv); ISO100; f/11; t=5sec)

Dan maken de bomen plaats en onthullen een van de verborgen magische plekken die het bos rijk is. Een plek waar je tien keer voorbij loopt zonder het te zien, tot je even stil blijft staan, je ogen sluit en je open stelt voor de geest van het bos. Het is een open plek waar de varens uit de grond zijn geschoten. Op die open plek dringt het licht van de ochtend door, helder en fris. Dan besef je dat de dag daadwerkelijk is aangebroken. De mistflarden die eerder nog tussen de bomen dwaalden zijn hier vervlogen. De kilte van de ochtend is gevlucht en de warmte van een weifelend herfstzonnetje vind een weg in dit dichte woud.

Een open plek in het Speulderbos, waar varen floreren. De herfst is nu nog ver te zoeken maar ligt al wel op de loer. (16mm; ISO100; f/11; t=2sec)

Een open plek in het Speulderbos, waar varens floreren. De herfst is nu nog ver te zoeken maar ligt al wel op de loer. (16mm (24mm FF equiv); ISO100; f/11; t=2sec)

Bevangen door de magie van het bos dwaal ik verder, over paden en wegen, op zoek naar het bijzondere ochtend licht dat nu verstoppertje lijkt te spelen. Het duikt dan hier op, dan weer daar. Het is het spel dat ook de dwaallichtjes spelen, terwijl ze je verder en verder het bos in lokken. En jawel, het licht volgend kom ik op plekken waar de nevels zich nog even een schuilplaats hebben gevonden, buiten het bereik van het steeds sterker wordende licht van de dag. Maar ook hier kunnen de nevels zich niet lang verschuilen. Het zal niet lang duren voor ze weg zullen vluchten om pas weer een volgende dag terug te keren. Helaas zal ik er dan niet zijn.

Het licht heeft de laatste schuilplaats van de ochtendnevels gevonden. (39mm; ISO100; f/11; t=1,3sec)

Het licht heeft de laatste schuilplaats van de ochtendnevels gevonden. (39mm; ISO100; f/11; t=1,3sec)

Het licht van de ochtend is in aantocht, het duister van de ochtend en de mistflarden verjagend. (60mm (90mm FF equiv); ISO100; f/11; t=3sec)

Het licht van de ochtend is in aantocht, het duister van de ochtend en de mistflarden verjagend. (60mm (90mm FF equiv); ISO100; f/11; t=3sec).

 


Gebruikte apparatuur

  • Nikon D500
  • Canon EOS 1Dx
  • AF-S Nikkor 16-80mm f/2,8-4E ED VR
  • AF-S Nikkor 70-200mm f/4G ED VR
  • Canon EF 24-70mm f/2,8L II
  • Haida 100 Series PROII MC C-POL polarisatiefilter
  • Gitzo GT3542LS met RRS BH-55 balhoofd

 

 

9 Thoughts on “Herfst in het Speulderbos

  1. Miek on 31/10/2016 at 12:19 pm said:

    Love it.

  2. Daan ten Bokkel Huinink on 31/10/2016 at 12:53 pm said:

    Prachtige foto’s. Wat een sfeer en magie!
    Kan je me uitleggen waarom je bij de wijdhoek opnames met al heel veel diepte scherpte het diafragma op 22 zet met daarbij een lange sluitertijd van meerdere seconden? Neem je f22 voor de dieptescherpte met daarbij langere sluitertijd of heeft zit hier meer achter!
    Dank en groet. Daan

    • Dank je voor je bericht, Daan.
      Groothoek geeft inderdaad veel scherptediepte, zelfs met een grote lensopening. Om zoveel mogelijk scherp te hebben is het toch verstandig om een kleine lensopening te kiezen. Tenzij niet anders kan ga ik vaak niet verder van f/11
      De sluitertijd is voor dit soort foto’s niet belangrijk, tenzij het waait zodat takken en bladeren bewegen.
      Dus ik kies een lage ISO waarde (bij voorkeur tussen de ISO100 en ISO400), een kleine lensopening, en laat de camera de juiste sluitertijd erbij berekenen. Omdat het op die tijd in het bos redelijk donker was, geeft dat automatisch langere sluitertijden.
      Het belangrijkste is bij deze foto’s dus de scherptediepte.

  3. Huub on 31/10/2016 at 3:10 pm said:

    Ben helemaal geen natuurfotograaf….maar na het zien van zulke foto’s……
    Knap werk….groet, Huub

  4. Pingback: Herfst impressies | nandoonline

Leave a Reply to Christien Cancel reply

Post Navigation

%d bloggers like this: