nandoonline

Het sterrenhemel panorama experiment

Het klinkt spannender dan het is, maar ik zat wel in spanning of het zou lukken: een panorama van de complete sterrenhemel, een soort van little planet maar dan omgekeerd. De nachtelijke hemel boven de Adriatische kust, in Kroatië schreeuwde er bijna om.

De nachtelijke hemel boven de Kroatische kust.

Het was de avond voor het maximum van de Perseïden, na een paar uur foto’s maken in de hoop enkele van die vallende sterren op de foto te krijgen, dat ik het idee ging uitvoeren. Eerder deze avond, vlak voor de maan achter de horizon verdween en het blauwe schemeruurtje bijna ten einde was, had ik al een panorama gefotografeerd. Heel simpel, recht toe, recht aan, 360° rondom met elke foto 45° verschoven. Met de gebruikte apparatuur (EOS 1Dmk3 met 15mm f/2,8 fisheye) leverde dit een foto op waarbij het zenith net niet in beeld kwam. Bovendien geeft een normale Equirectangular projectie een enorme vertekening bovenin en onderin het beeld waardoor de sterren in de hemel niet langer een realistische plek hebben.

360° panorama in de schemering, equirectangular projectie in PTgui

Voor de foto die ik in gedachten had moest ik anders te werk gaan. Zoveel mogelijk licht vangen, een 30° hoek tussen de foto’s (in plaats van 45°) om zeker te zijn dat ik voldoende overlap had, en de camera onder een hoek van ongeveer 30-40° naar boven gericht zodat het zenith op elke foto in beeld kwam. Dit leverde een serie van 12 afzonderlijke foto’s op.

12 opnames met 30° interval

De foto’s zijn allemaal met ISO3200 gefotografeerd, diafragma f/4 en 30 seconden belichtingstijd. Die 30 seconden is de maximale belichtingstijd die ik kan gebruiken zonder dat de beweging van de hemel de sterren in streepjes laat veranderen (600-regel) Maar twaalf foto’s achter elkaar is minimaal 6 minuten fotograferen en dit betekent dat de sterren tussen de foto’s door wel van positie zijn veranderd. Hier dacht ik later pas aan. Ik betwijfelde of de uitlijning van dit panorama goed zou gaan.

Thuis aangekomen heb ik geen tijd verloren en ben als eerste met deze set foto’s aan de slag gegaan. Ik wilde wel eens weten of het sterrenhemel panorama experiment zou lukken. En wonder boven wonder slaagde PTgui erin om de twaalf foto’s allemaal vlekkeloos op elkaar aan te laten sluiten. Bovendien lijkt het erop dat de rotatie van de sterrenhemel in dit panorama ook nog gecorrigeerd is.

Screenshot van PTgui met de preview van het panorama

Het resterende werk aan dit panorama was een kwestie van openen in Photoshop en post-processen waarbij ik ervoor gezorgd heb dat het Noorden in deze foto ook daarwerkelijk precies naar boven gericht staat. Dit is natuurlijk eenvoudig te bepalen aan de hand van de sterrenbeelden Grote Beer en Kleine Beer. Probeer ze in de uiteindelijke foto maar eens te vinden.

Wat betreft het sterrenhemel panorama experiment kan ik het volgende zeggen: het is geslaagd. Natuurlijk gaf de prachtige sterrenhemel en melkweg boven de Adriatische kust een mooie gelegenheid, en wellicht voldoende aanknopingspunten voor PTgui om een goede uitlijning te maken.

Het enige wat ik spijtig vind is het ontbreken van een of meerdere mooie vallende sterren, maar dat is iets wat je nauwelijks in de hand hebt. Gelukkig staan die wel op de andere foto’s.

Het eindresultaat: een complete sterrenhemel

3 Thoughts on “Het sterrenhemel panorama experiment

  1. Willem on 23/08/2013 at 11:18 am said:

    En een super plaat is het geworden.

  2. Jan huijbers on 24/08/2013 at 7:48 am said:

    Je laat weer een prachtig kunstwerk zien Nando !
    Ik verbaas me er steeds over hoe je tot deze resultaten komt. Interessant ook om zo meer over de sterrenhemel te weten te komen. Nodigt uit om daar ook eens mee aan de slag te gaan.

    Gr. Jan

  3. Mieke on 23/09/2013 at 5:13 pm said:

    je bent al een alleskunner, maar deze serie…..PRACHTIG!
    Groet, Mieke

Een (korte) reactie over wat je ervan vindt wordt op prijs gesteld :)

Post Navigation

%d bloggers like this: