nandoonline

Lofoten 2016 – impressie

De Lofoten eilanden zijn maar een klein stukje van Noorwegen. Met een oppervlakte van minder dan 1300 km2 (volgens wikipedia) is het 30x zo klein als Nederland. Ter vergelijking; de provincie Zeeland is meer dan 2x zo groot en heeft 15x zoveel inwoners. Wat Zeeland echter niet heeft, en de Lofoten wel, zijn de machtige bergen die vanuit de zee oprijzen. Ze zijn misschien niet hoger dan een kleine 1200 meter, maar steken ver boven zeeniveau uit, en niet vanuit een of andere hoogvlakte. Daardoor lijken ze soms hoger te zijn dan de bergen in bergketens zoals de Alpen of de Pyreneeën. Doordat de eilanden van de Lofoten aan de Noorse zee liggen, en onder invloed van de uitlopers van de warme golfstroom uit de Atlantische Oceaan staan, kan het weer erg wisselend zijn. Ten minste, ik heb gehoord dat dit een van de redenen is. Dit levert natuurlijk prachtige fotografische kansen op waarbij het weer op één dag kan omslaan van een zonnig en aangenaam naar donkere wolkenluchten en felle sneeuwstormen. Met alle grillige kustlijnen die de fjorden bieden, en de machtige bergen, is het een utopia voor de natuurfotograaf. Het is makkelijk voor te stellen dat ik voor onze reis – afgezien van het Noorderlicht – uitkeek naar heerlijke, dramatische foto’s van een ruig en ongerept landschap.

Sneeuwstorm in aantocht, vanuit Vatnfjorden

Dark clouds, fierce snowfall. At the horizon an opening in the heavy cloudscover reminds of friendlier weather. But only for a short moment. When the heavens close and release the storm the magical light is but a memory.

In de week die we op de eilanden doorbrachten hebben we zo ongeveer alle weertypen voorbij zien komen. Hagel, sneeuw, regen, zon, wolken, storm, noem maar op. Omdat dit het eerste bezoek aan de eilanden was – geloof me als ik zeg dat ik nog vaak terug wil – was het even zoeken en uitvissen waar en wat mogelijk was. Een wandeling over het met sneeuw bedekte landschap is niet verstandig zonder sneeuwschoenen, en een goede kennis van de wandelroutes is essentieel voor de veiligheid. Maar ook de leuke dorpjes die aan de fjorden liggen, met de fel rode rorbuer vissershuisjes moet je weten te vinden. Foto’s van de Lofoten zijn er op internet genoeg te vinden, soms compleet met informatie over de locaties. Maar het geeft niets meer dan een idee waar je moet zijn. We hebben absoluut niet alles kunnen zien in de week die we er waren. Dat is ook onmogelijk en nooit de bedoeling geweest. Onder andere het Zuiden van de Lofoten hebben we overgeslagen. Dat kan (of moet) de volgende keer.

De kathedralen van de Lofoten, waar de stokvis te drogen hangt, in het dorp Laukvik waar we drie dagen doorgebracht hebben.

De kathedralen van de Lofoten waar de stokvis te drogen hangt, hier in het dorp Laukvik, waar we drie dagen doorgebracht hebben.

Ondanks dat we maar een klein deel van de eilanden gezien hebben was dit al een prachtige ontdekkingsreis. Misschien kan het beter een soort verkenningsreis genoemd worden, als voorbereiding van toekomstige bezoeken aan deze eilanden. Wat misschien wel de meeste indruk heeft achtergelaten zijn de ongetemde landschappen en het geweld van woeste weersomstandigheden. Het maakt niet uit of het de sneeuwbuien zijn waarin ik gefotografeerd heb, of de onophoudelijke regenbuien die ons teisterden op het bekende strand van Utakleiv.

Donkere wolken en onophoudelijke regen op de rotsige stranden van Utakleiv geeft een bijzonder beeld van het strand dat waarschijnlijk vaker bij beter weer op de foto gezet wordt.

Donkere wolken en onophoudelijke regen op de rotsige stranden van Utakleiv geeft een bijzonder beeld van het strand dat waarschijnlijk vaker bij beter weer op de foto gezet wordt.

Het is eenvoudig om te blijven schrijven over de reis en ervaringen op de Lofoten, maar het gaat uiteindelijk om de foto’s die ik gemaakt heb. De foto’s van het Noorderlicht heb ik in een vorig blogbericht laten zien. In dit bericht laat ik een impressie zien van wat we gezien hebben. Het is maar een kleine selectie beelden, want het is een land waar je aan het fotograferen kunt blijven. Je raakt er nooit uitgekeken en op elke hoek van de weg ontdek je nieuwe fantastische vergezichten. Neem zeker ook een kijkje op de blogberichten van Hetwie, waar ze vertelt over onze reis:

https://hetwie.wordpress.com/2016/02/23/het-noorderlicht-1/

https://hetwie.wordpress.com/2016/02/27/lofoten-2016-2/

https://hetwie.wordpress.com/2016/02/29/lofoten-2016-noorderlicht-3/

https://hetwie.wordpress.com/2016/03/06/lofoten-2016-4/

 

Veel van mijn foto’s zijn verschenen of zullen verschijnen in het flick-r album Lofoten, dat ik speciaal daarvoor aangemaakt heb. Ik kan hier niet alle foto’s laten zien, dus hou ik het bij een selectie die mij zelf bijzonder aanspreken. Mocht je ook op de Lofoten zijn geweest, en weet je een plek die de moeite waard is, laat dit dan even weten middels een reactie op dit blogbericht. Dan weet ik waar we de volgende keer een kijkje moet gaan nemen.

In de winter komt de zon nooit ver boven de bergen uit. Dit levert altijd warm en fijn licht op, alsof het de hele dag het gouden uurtje is. Waar je ook kijkt, water voor prachtige reflecties is er altijd aanwezig

In de winter komt de zon nooit ver boven de bergen uit. Dit levert altijd warm en fijn licht op, alsof het de hele dag in het gouden uurtje gehuld is. Waar je ook kijkt, water voor prachtige reflecties is er altijd aanwezig.

 

Sommige fjorden vallen deels droog bij laag water. De patronen die door het water zijn achtergelagen leveren een mooi beeld op als een sneeuwstorm haar sneeuw daar achterlaat. In de lage bewolking doemen de bergen als reuzen op, dreigend, hoog en indrukwekkend

Sommige fjorden vallen deels droog bij laag water. De patronen die door het water zijn achtergelagen leveren een mooi beeld op als een sneeuwstorm haar sneeuw daar achterlaat. In de lage bewolking doemen de bergen als reuzen op, dreigend, hoog en indrukwekkend.

 

Overvallen door een fikse sneeuwstorm bij de vuurtoren van Laukvik. Een grijze wereld met minimaal zicht. Bergen zijn verdwenen en de zee lijkt uit het niets te ontstaan. Tien minuten later is het voorbij en breekt de bewolking weer.

Overvallen door een fikse sneeuwstorm bij de vuurtoren van Laukvik. Een grijze wereld met minimaal zicht.  Tien minuten later is het voorbij en breekt de bewolking weer open.

 

De donkere wolken van de sneeuwstorm zetten hun weg naar de eilanden voort. als de bewolking breekt is het magisch. Een poel water tussen de rotsen verraad geen wilde zee achter de rotsen. Maar de branding is wild genoeg om het water hoog boven de barrière op te jagen.

De donkere wolken van de sneeuwstorm zetten hun weg naar de eilanden voort. Als de bewolking breekt is het magisch. Een poel water tussen de rotsen verraad de wilde zee achter de rotsen niet. Maar de branding is wild genoeg om het water hoog boven de barrière op te jagen.

 

Dit is het licht waar je op wacht, als de zon de bewolking voldoende weet te doorboren om kleur te laten bekennen. Maar dit is van korte duur. De omstandigheden veranderen met de minuut. De volgende sneeuwstorm kondigt zich al weer aan.

Dit is het licht waar je op wacht, het moment dat de zon de bewolking voldoende weet te doorboren om kleur te laten bekennen. Maar dit is slechts van korte duur. De omstandigheden veranderen met de minuut. De volgende sneeuwstorm kondigt zich al weer aan.

 

Het woeste van de Lofoten, gevangen in één beeld, waar de branding de rotsen teistert en de sneeuwstorm het land in de greep houdt. Dit is het land van de vikingen, de stoere noormannen die de goden niet aanbaden, maar ermee samenleefden.

Het woeste van de Lofoten, gevangen in één beeld, waar de branding de rotsen teistert en de sneeuwstorm het land in de greep houdt. Dit is het land van de vikingen, de stoere noormannen die de goden niet aanbaden, maar ermee samenleefden.

 

Het rustige vriendelijke winterweer na een dag vol sneeuwstormen. Alles is vredig en wit. Het is moeilijk voor te stellen dat het minder dan een dag geleden het toneel was van woeste weersomstandigheden

Het rustige vriendelijke winterweer na een dag vol sneeuwstormen. Alles is vredig en wit. Het is moeilijk voor te stellen dat het minder dan een dag geleden het toneel was van woeste weersomstandigheden.

 

De meren tussen de bergen zijn bij het rustige winterweer bijna perfecte spiegels. De rust en stilte van deze landschappen zijn bijna oorverdovend stil. Geen geluiden van steden, industrie of het geraas van de auto's op snelwegen te horen. Alleen de wind en het gekrijs van een zeearend

De meren tussen de bergen zijn bij het rustige winterweer bijna perfecte spiegels. De rust en stilte van deze landschappen zijn bijna oorverdovend stil. Geen geluiden van steden, industrie of het geraas van de auto’s op snelwegen te horen. Alleen de wind en het gekrijs van een zeearend.

 

Een land gevangen in de winter, in diffuus licht onder een dik wolkendek. Vredig, rustig, maar in staat om binnen een uur om te slaan in de woeste wildernis van weer en wind.

Een land gevangen in de winter, in diffuus licht onder een dik wolkendek. Vredig, rustig, maar in staat om binnen een uur om te slaan in de woeste wildernis van weer en wind.

 

Regenbuien teisteren de stranden van Utakleiv. Bergen doemen op in de donkere regenwolken die onophoudelijk vanuit zee het land op drijven. Niet bepaald de omstandigheden die je zou wensen, maar het is onvergetelijk

Regenbuien teisteren de stranden van Utakleiv. Bergen doemen op in de donkere regenwolken die onophoudelijk vanuit zee het land op drijven. Niet bepaald de omstandigheden die je zou wensen, maar het is onvergetelijk.

 

Poelen water, achtergelaten door hoogwater; kleurrijk stukjes in een grijs landschap geteisterd door de regen en branding. Het is leeg, verlaten en ik denk deels vanwege het natte, troosteloze weer. Ik heb het gevoel dat dit een van de ware gezichten is van de Lofoten; rauw en ongetemd.

Poelen water, achter gelaten door de vloed; kleurrijk stukjes in het grijze landschap van Utakleiv, geteisterd door de regen en branding. Het is leeg, verlaten. Waarschijnlijk vanwege het natte, troosteloze weer. Ik heb het gevoel dat dit een van de ware gezichten is van de Lofoten; rauw en ongetemd, een speelplaats van de elementen.

 

Ongerepte natuur tot aan de horizon. De weinige bewoning valt in het niet tussen de bergen en meren van de Lofoten. Het is alsof de mens hier een vredig evenwicht met de natuur heeft gevonden.

Ongerepte natuur tot aan de horizon. De weinige bewoning valt in het niet tussen de bergen en meren van de Lofoten. Het is alsof de mens hier een vredig evenwicht met de natuur heeft gevonden.

 

 

16 Thoughts on “Lofoten 2016 – impressie

  1. Wow… Ik wist dat het er erg mooi zou moeten zijn.. Maar zo mooi? Geweldig, de drang om er ook naar toe te gaan is verdubbeld!

  2. johan meulensteen on 11/03/2016 at 11:05 pm said:

    Subliem Nando. Weer een bewijs dat alle weersomstandigheden ideaal kunnen zijn om fotografisch vastgelegd te worden. Een reis die je niet snel zult vergeten, lijkt me.

  3. Wat een pracht landschap. Jij hebt het door middel van je schitterende foto’s heel mooi aan ons weergegeven.

  4. Ik kan alles beamen wat je hebt geschreven. Het landschap, het veranderlijke weer, de oprijzende bergen uit de zee. Volgende keer helemaal naar het zuiden. Ook de moeite waard.

    • Volgens mij kan ik daar de komende jaren wel aan de slag. Noord, Oost, Zuid, West… zo lang ik maar niet in de rij hoef te staan naast andere fotografen. Lekker zelf op verkenning

  5. ans heisen on 13/03/2016 at 10:56 am said:

    wow!! om jaloers op te zijn.
    prachtige foto’s
    je gaat me veel leren in frankrijk!

  6. Heerlijk om je foto’s te zien en je verslag te lezen.
    Als tiener ben ik een aantal keer in Noorwegen geweest, een schitterend en adembenemend land.

    Wij hebben er als Nederlanders en Belgen geen idee van hoe groot Noorwegen is tot je er geweest bent.
    Een echte aanrader!

  7. Willem. on 16/03/2016 at 4:52 pm said:

    Het maakt jou echt niet uit wat of onder welke omstandigheden je foto’s maakt, het resultaat mag er altijd zijn.

  8. Pingback: Natuurfotografie met de Fuji X100t | nandoonline

  9. Pingback: Lofoten 2017 – part 1 | nandoonline

Een (korte) reactie over wat je ervan vindt wordt op prijs gesteld :)

Post Navigation

%d bloggers like this: