nandoonline

Strobist fotosessie met Lisa

Er spookt al een tijd een idee in mijn hoofd. Ik zie een beeld voor me van een donker, geheimzinnig bos waar in de duisternis een kwetsbare dame verloren rond waant. Het is een filmisch beeld, vol mystiek dat een unheimisch gevoel moet geven. Die dame is niet wanhopig dwalend, angstig of wanhopig. Met wat fantasie is het misschien wel een bosnymf of een elf; een persoon uit een mystieke wereld die alleen in onze dromen zichtbaar is.

Het is een idee, een beeld. Het is een bos in de schemering waar ik foto’s wil maken. De dagen worden korter en de avonden beginnen steeds vroeger. Herfst zit in de lucht. De perfecte tijd om deze foto’s te maken. Lisa was zo vriendelijk om model te staan voor dit experiment.

Lisa als model.

Eerst even wennen. Niet alleen voor het model maar ook voor mijzelf. Een paar eenvoudige portretjes om mee te beginnen, goedlachts, vrolijk. Veel tijd is er echter niet beschikbaar. Als de schemering valt is het al snel heel erg donker. De flitser met softbox geeft voldoende licht, maar het scherpstellen wordt steeds moeilijker.

Een eenvoudige maar doeltreffende opstelling.

Ik heb tot op heden zoveel mogelijk balans gezocht tussen het omgevingslicht en het flitslicht. Dat laatste moet een aanvulling zijn op het bestaande licht. In een donker wordend bos is het moeilijk om het omgevingslicht een rol te laten spelen. Dat zou betekenen dat er lange sluitertijden nodig zijn, al dan niet in combinatie met een hoge ISO waarde. Voor de opstelling in de bovenste foto is gebruik gemaakt van ISO1600 om nog net voldoende omgevingslicht op te vangen, in combinatie met de flitser op E-TTL. Het resultaat is een opname waarbij het blauwe licht van de schemering mooi tussen de bomen doorschijnt.

ISO1600 – 1/60 – f/2,5 – ETTL flash

Het blauwe licht van de schemering bracht me op een idee. Het kan namelijk versterkt worden door de witbalans van de camera bewust op kunstlicht te zetten (ongeveer 2700K). Omdat Lisa in dat geval ook blauw op de foto zou verschijnen heb ik met behulp van een CTO filter het flitslicht een oranje tint meegegeven. Op die manier wordt de blauwe kleur door de witbalans gecompenseerd door het oranje flitslicht.

Camera op kunstlicht, flits voorzien van een CTO filter.

De sfeer van de foto gaat al in de richting waar ik naar toe wilde werken. Na deze experimenten met kleurfilters werd het tijd voor de foto’s die ik voor ogen  had: dat donkere bos. Inmiddels was het zo donker dat de scherpstelling met behulp van een zaklamp moest plaats vinden. De sluitertijd was inmiddels ook zo lang geworden dat deze niet langer met de hand stil gehouden kon worden.

Het was belangrijk op grote afstand van Lisa te gaan staan, terwijl de flitser dichtbij bleef, verborgen achter een boomstam zodat deze niet in beeld kwam. Een softbox is in dat geval niet te verbergen; die mocht niet meer mee doen. Om te voorkomen dat er licht naar de camera lekte heb ik dit afgeschermd met de Rogue Flashbender, die tevens het licht kon bundelen zodat er niet tè veel door de flitser belicht werd. Dit was een mooie testcase over hoe ver het bereik van het draadloze flitssysteem van Canon reikte. De twintig meter die ik gebruikt heb was in ieder geval geen enkel probleem.

Een van de eerste resultaten van de beoogde fotoserie

Het was inmiddels donker in het bos. De hoge ISO was niet langer voldoende om snelle sluitertijden te behalen. Zoals in de bovenstaande foto te zien is leverde de ISO1600, f/4,5 en 1/30e seconde een werkelijk donker bos op. In dit geval werkt de E-TTL niet meer naar wens. Door de flitser op manual te zetten is de controle veel beter. In dit geval was de combinatie 600EX-RT en ST-E3-RT goud: via de transmitter kon ik de flitser op twintig meter afstand zonder problemen instellen en bedienen.

Helaas is het bos nog te donker. Daar wilde ik nog verandering in brengen door langer te belichten. Daarvoor ben ik naar een sluitertijd van maar liefst 1 seconde gegaan (bij ISO1600 en f/2,8). Natuurlijk moest Lisa daarvoor stil blijven staan, maar minder lang dat in eerste instantie lijkt. De belichting van Lisa wordt volledig door de flits verzorgd, en die flits is snel genoeg om eventuele beweging te bevriezen. De lange sluitertijd is uitsluitend om de omgeving te belichten. Het is een duidelijk voorbeeld van dat omgevingsbelichting en flitsbelichting twee losse grootheden zijn.

En het resultaat? Een foto die in ieder geval heel erg in de richting van het uiteindelijke idee komt. De verdeling van het licht is misschien nog een verbeterpunt, want het gezicht is nèt te helder in vergelijk met haar lichaam. Dat is een aandachtspunt voor een volgende keer.

Met dank aan Lisa die voor een moment haar vrolijke glimlach wist in te wisselen voor deze verloren blik en houding. Meer foto’s van Lisa zijn te vinden via deze link:

http://www.flickr.com/photos/nandoonline/sets/72157635984432806/with/9985657124/

2 Thoughts on “Strobist fotosessie met Lisa

  1. Leuk om te zien hoe je altijd weer met het licht weet te werken!

  2. Pingback: Fotosessie met Sabrina | nandoonline

Een (korte) reactie over wat je ervan vindt wordt op prijs gesteld :)

Post Navigation

%d bloggers like this: