Vallée de la Hoëgne in de winter

Bij Mont Rigi in de Hoge Venen ontspringt het riviertje Rû de Polleur.  Het zoekt meanderend een weg naar beneden waar het na vijf kilometer het water opneemt van Rû de Herbofaye, welke bij Baraque Michel ontspringt, en zo aan kracht wint. Vanaf dat moment wordt de rivier Hoëgne genoemd. De rivier heeft in de loop der tijd een diepe en vooral prachtige vallei uitgesleten; Vallée de la Hoëgne.

Ik ben al vaak in deze vallei gaan kijken en heb daar veel gefotografeerd. Al die keren ben ik langs de Hoëgne stroomopwaarts gelopen, langs stroomversnellingen en watervalletjes waarvan de waterval Léopold II de grootste is. Een wandeling door Vallée de la Hoëgne is altijd de moeite waard, maar ik ben nooit de hele route gelopen. Het was altijd “daarheen en weer terug”. Dit keer ben ik vanaf Passerelle du Centenaire stroomafwaarts gelopen, langs het deel van de rivier dat ik nog nooit bezocht heb.

Passerelle du Centenaire, de brug vanwaar we de Hoëgne stroomafwaards zijn gaan volgen
Passerelle du Centenaire, de brug vanwaar we de Hoëgne stroomafwaards zijn gaan volgen (24mm – ISO800 – f/9 – 1/125sec)

 

De weg stroomafwaarts lijkt iets avontuurlijker te zijn dan welke ik bij de Hoëgne gewend ben. Hoewel de rivier niet erg wild lijkt verandert dit snel en is het op tien minuten van de parkeerplaats al een paradijs van watervalletjes en stroomversnellingen. Het pad is smal, soms steil en vaak glad.

De winterse omstandigheden maken de route modderig en nat. Er ligt sneeuw, maar niet overtuigend veel. Maar dat mag de pret niet drukken. Er zijn genoeg mooie plekken om te fotograferen, maar interessante composities vinden is wat moeilijker.

Het avontuurlijke wandelpad stroomafwaarts langs de Hoëgne
Het avontuurlijke wandelpad stroomafwaarts langs de Hoëgne.  (16mm – ISO100 – f/16 – 0,4sec)

 

Hoewel ik een brandpunt van 24mm vaak voldoende groothoek vind ben ik dit keer voornemens extremer te gaan, 16mm ultragroothoek en daaromtrent. Toch neig ik steeds naar een langer brandpunt, simpelweg omdat het landschap daarom lijkt te vragen. Het is niet echt nodig om grijsfilters te gebruiken. De omstandigheden zijn donker genoeg om lange sluitertijd te behalen, hoewel dit zeker ook af hangt van het brandpunt en de snelheid van het water. Ik wil geen detailloos, melkachtig water, want ik wil juist de kracht van het stromende water in de foto vangen. Daarom is het continu spelen met sluitertijd, om zowel stroming als de kracht daarvan in beeld te vangen en laat ik het grijsfilter in de tas.

Sommige boompjes zijn nog getooid met herfstbladeren, wat een mooi contrast geeft in het grijsgroene landschap. (70mm - ISO100 - f/11 - 1/5sec)
Sommige boompjes zijn nog getooid met herfstbladeren, wat een mooi contrast geeft in het grijsgroene landschap. (70mm – ISO100 – f/11 – 1/5sec)

 

Het stromende water laat mooie patronen achter Helaas ligt er niet veel sneeuw (24mm - ISO100 - f/11 - 0,8 sec)
Het stromende water laat mooie patronen achter Helaas ligt er niet veel sneeuw (24mm – ISO100 – f/11 – 0,8 sec)

 

Als 16mm niet breed genoeg is, kan een panorama uitkomst bieden. Drie rijen van zes foto, 18 in totaal, levert dit 180° panorama op
Als 16mm niet breed genoeg is, kan een panorama uitkomst bieden. Drie rijen van zes foto, 18 in totaal, levert dit 180° panorama op van maar liefst 289 megapixels. Geen idee wat ik met die resolutie moet doen.

 

De beweging van het water als een lijn door de foto heen, op weg naar een plek stroomafwaarts, de plek waar ik voorheen altijd fotografeerde (16mm - ISO100 - f/11 - 0,8 sec)
De beweging van het water als een lijn door de foto heen, op weg naar een plek stroomafwaarts; naar het deel van de rivier waar ik voorheen altijd fotografeerde (16mm – ISO100 – f/11 – 0,8 sec)

 

Het pad langs het riviertje hebben we niet lang gevolgd. Dat is het lot van de landschapsfotograaf, die voor een afstand van enkele kilometers uren nodig heeft. Uiteindelijk belanden we bij een uitkijkpunt dat zicht biedt op een kleine cascade van watervallen; Pont des Forestiers. Het sneeuwt inmiddels gestaag, hoewel het landschap er niet echt witter van wordt. We besluiten om van daaruit toch maar terug te gaan, want er is zoveel meer te vinden in dit deel van de Ardennen. Hoe ver het stroomafwaarts lopen is naar de plekken waar ik voorheen altijd ben geweest is moeilijk in te schatten. Misschien is het voor de wandelaar een korte afstand, maar niet voor de fotograaf.

Een flinke sneeuwbui doet een poging het landschap in een wit deken te hullen. Het slaagt er op dat moment niet in, helaas. (hoofdfoto: 100mm - ISO100 - f/11 - 0,3 sec; aanvullende foto's ISO1600 + 1/50sec)
Een flinke sneeuwbui doet een poging het landschap in een wit deken te hullen. Het slaagt er op dat moment niet in, helaas. (hoofdfoto: 100mm – ISO100 – f/11 – 0,3 sec; aanvullende foto’s ISO1600 + 1/50sec)

 

 

Stroomversnellingen kunnen mooie vormen aannemen. Het is de kunst om dit in een foto te kunnen vangen, zonder aan herkenbaarheid in te boeten. Of dit geslaagd is laat ik aan de kijker over (38mm - ISO100 - f/11 - 0,5 sec)
Stroomversnellingen kunnen mooie vormen aannemen. Het is de kunst om dit in een foto te kunnen vangen, zonder aan herkenbaarheid in te boeten. Of dit geslaagd is laat ik aan de kijker over (38mm – ISO100 – f/11 – 0,5 sec)

 

Close up, zonder gevoel van locatie, waar vorm moet prevaleren boven herkenbaarheid. Ik doe het niet vaak, op deze manier fotograferen, maar soms kan ik er niet omheen. (70mm - ISO100 - f/11 - 0,3 sec)
Close up, zonder gevoel van locatie, waar vorm moet prevaleren boven herkenbaarheid. Ik doe het niet vaak, op deze manier fotograferen, maar soms kan ik er niet omheen. (70mm – ISO100 – f/11 – 0,3 sec)

 

Voor de beste plek moet je soms in het water gaan staan. Het mooie daarvan is, dat je echt midden in de actie staat en niet langer van de zijlijn toekijkt. (16mm - ISO100 - f/11 - 1/4sec)
Voor de beste plek moet je soms in het water gaan staan. Het mooie daarvan is, dat je echt midden in de actie staat en niet langer van de zijlijn toekijkt. (16mm – ISO100 – f/11 – 1/4sec)

 

Als we terug naar het beginpunt lopen, komen we opnieuw tussen de hoge naaldbomen door die als reuzen boven ons uit torenen. Ze zijn indrukwekkend hoog en vragen om gefotografeerd te worden. Een simpele opname recht omhoog is eenvoudig. Toch zoek ik naar iets meer en besluit nog een laatste panorama foto te maken, een verticale om de bomen boven het wandelpad zichtbaar te maken.

Fotograferen in het water, dicht bij de waterval, en de panorama setup om de hoge bomen boven het pad zichtbaar te maken.
Fotograferen in het water, dicht bij de waterval, en de panorama setup om de hoge bomen boven het pad zichtbaar te maken.

 

De hoge naaldbomen die boven ons hoofd naar een radiant buigen. (16mm - ISO100 - f/16 - 1/60 sec)
De hoge naaldbomen die boven ons hoofd naar een radiant wijzen. (16mm – ISO100 – f/16 – 1/60 sec)

 

Een verticaal panorama van 4 afzonderlijke foto's. Het is een vreemd gezicht, een onwerkelijk perspectief. Maar het lijkt wel alsof de bomen over je heen buigen
Een verticaal panorama van 4 afzonderlijke foto’s. Het is een vreemd gezicht, een onwerkelijk perspectief. Maar het lijkt wel alsof de bomen over je heen buigen

 

Na dit deel van Vallée de la Hoëgne zijn we naar de volgende locatie vertrokken; Hautes Fagnes, waar ik over in het vorige blog geschreven heb.


Gebruikte apparatuur

  • Canon EOS 5D mark IV
  • Canon EF 16-35mm f/2,8L III
  • Canon EF 24-70mm f/2,8L II
  • Canon EF 100-400mm f/4-5,6L II
  • Gitzo GT 3542LS met RRS BH-55 balhoofd
  • RRS PG-01 pano gimbal head
  • Lee Landscape Polarizer
  • Lee 0,9 soft GND

Dank je Harald voor het gezelschap 🙂

8 Replies to “Vallée de la Hoëgne in de winter”

  1. Prachtig Nando. Voor mij is ok duidelijk dat je stelt dat filters en lenzen een middel zijn en geen doel. Als iets niet nodig is, laat het dan achterwege….zoiets. Dank je. Net ook je startrail blogs gelezen. Top!

  2. Nando, man, man, man, wat is het telkens weer genieten van je prachtige beelden. In je vorige blog (Haute Fagnes) stond er te lezen: “Er ligt veel schoonheid verborgen, soms in bedrieglijke eenvoud”. Maar dat is het hem juist, van het meest effectieve én ogenschijnlijk eenvoudig tafereel maak jij telkens een heel boeiende plaat. Maar ook naast het beeld is het genieten van je omschrijvingen, het verhaal achter het beeld. Chapeau! Ook je reviews zijn top! Ik kijk nu al uit naar je volgende blog.
    Paul Buyse

    1. Dank je, Paul, voor je reactie. Fijn om horen dat je geniet van wat ik online plaats. Ik hoop dat ik nog veel van dit soort berichten mag plaatsen 😀

  3. Een mooie serie met een heldere toelichting waarom jej je keuzes zo hebt gemaakt en niet anders. Dank voor het delen

    1. Dank je voor je reactie, Bart. Filters en groothoek wordt bijna als vanzelfsprekend genoemd bij landschapsfotografie, terwijl je het moet gebruiken als het onderwerp en het beeld dat je nastreeft erom vraagt. Dat is ook een beetje de strekking van mijn blogje.

Een (korte) reactie over wat je ervan vindt wordt op prijs gesteld :)