Fotograferen met een Leica SL

Een Leica. Daar had ik nog niet mee gefotografeerd. Ik heb wel ooit een Leica in handen gehad, maar dat was ergens eind jaren tachtig, begin jaren negentig; een analoge camera die ik destijds zelfs tweedehands niet kon betalen. Wat er ook in de loop der jaren verandert is, een Leica is nog steeds erg duur. Zo duur dat het af en toe “speelgoed van de rijken” lijkt te zijn, hoewel dat misschien wat kort door de bocht is. De welbekende Leica M-serie meetzoeker camera’s zijn immers al decennia lang de ultieme straatfotografie camera’s, en hebben veel navolging gekregen in de (overigs kwalitatief ook uitstekende) look-a-likes van andere merken. Ik heb zelf zo’n digitale look-a-like in bezit, de Fujifilm X100t, hoewel ik die nooit met die gedachte heb gekocht.

Een tijd geleden heb ik van Camerland.nl een paar weken met een Leica SL mogen fotograferen. In dit bericht kun je lezen hoe ik de camera ervaren heb.

Met de Leica SL in de hand.
Met de Leica SL in de hand.

 

De Leica SL is een mirrorless camera die al enkele jaren op de markt is. Het is dus geen nieuwe camera, voorzien van de allernieuwste nieuwste technieken en snufjes. Sterker nog, de camera is in alle opzichten heel minimalistisch wat zeker ook in de vormgeving terug komt. Het moment dat ik de Leica SL in de hand nam schrok ik wel even van het formaat en het gewicht. Hij is groot, hij is zwaar. Hij is alles behalve ergonomisch gevormd, geen vloeiende vormen maar rechte lijnen en hoeken. Dat is even wennen, net als de bediening. Maar gaandeweg raakte ik gecharmeerd van de dingen die in eerste instantie zoveel wantrouwen veroorzaakten. Het gewicht is prettig, net als het formaat en de strakke vormgeving. In tegenstelling tot zoveel andere mirrorless camera’s heb je hier iets in de hand dat stevig aanvoelt, onverwoestbaar, en niet zo kwetsbaar en iel. De Leica is een CAMERA, met hoofdletters geschreven.

De Leica SL in vogelvlucht. Het minimalistische uiterlijk moet je liggen; ik vind het fantastisch zonder dat het een gevoel van tekortkoming geeft.
De Leica SL in vogelvlucht. Het minimalistische uiterlijk moet je liggen; ik vind het fantastisch zonder dat het een gevoel van tekortkoming geeft.

 

Ik ben helemaal weg van de strakke lijnen en het uiterlijk van de camera. Alles bij elkaar genomen is de Leica SL zeker geen perfecte camera. Er zitten kleine dingen op die ergernis kunnen opleveren. Denk daarbij aan het gebrek aan autofocus en belichtingsmeting bij serieopnamen of een menu dat op sommige punten wat onduidelijk is en dingen mist die ik wel terug had willen zien. Daarentegen levert de elektronisch zoeker het mooiste beeld op dat ik tot op heden heb ervaren bij de mirrorless camera’s die ik heb mogen uittesten.

De Leica SL ligt heerlijk in de hand, als je eenmaal aan de stilistisch strakke vormgeving gewend bent. De Profoto A1 flitser heb ik gebruikt als remote trigger.
De Leica SL ligt heerlijk in de hand, als je eenmaal aan de stilistisch strakke vormgeving gewend bent. De Profoto A1 flitser heb ik gebruikt als remote trigger. Dit was tijdens een modelfotosessie in Utrecht.

 

Gedurende de tijd dat ik de Leica SL in gebruik heb gehad, ben ik zoveel mogelijk op pad geweest. Ik had de gelegenheid om het als extra camera bij een bruiloft te gebruiken, en heb enkele modelfotosessies gedaan. Ook landschappen ontbraken niet, maar ik merkte wel dat het niet de meest ideale camera voor dat laatste is. Hoewel ik geen sterrenfoto’s heb gemaakt, ben ik wel in het donker aan de slag gegaan bij de zeevonk verschijningen in Katwijk aan Zee. Daar merkte ik dat de Leica SL geen camera voor nachtfotografie is. Althans, niet op plekken waar het heel erg donker is, simpelweg vanwege de verblindende helderheid van het LCD scherm en de elektronische zoeker. Nachtelijke stadslandschappen zal daarentegen geen probleem opleveren.

Zeevonk bij Katwijk aan Zee. In het donker is het moeilijk fotograferen omdat de zoeker gewoon te verblindend is. Misschien een euvel van alle elektronische zoekers?
Zeevonk bij Katwijk aan Zee. In het donker is het moeilijk fotograferen omdat de zoeker gewoon te verblindend is. Misschien een euvel van alle elektronische zoekers?

 

Schapen op de Strabrechtse Heide (Leica SL + 24-90mm @ 53mm | ISO50 | f/8 | 1/100)
Schapen op de Strabrechtse Heide (Leica SL + 24-90mm @ 53mm | ISO50 | f/8 | 1/100)

 

Lees de uitgebreide review van de Leica SL op cameraland.nl – https://www.cameraland.nl/blog/leica-sl-601

 

 

Fotograferen met de Leica SL vond ik heel plezierig, voldoende om de kleine nadelen van de camera op de koop toe te nemen. Voor actiefotografie is de camera niet geschikt, ondanks dat er voldoende beelden per seconde gemaakt kunnen worden. Ik zie deze camera beter geschikt voor het fotograferen van personen en bruiloften. Als ik alleen dat soort fotografie zou beoefenen, dan zou voor mij een Leica SL zeker een overweging zijn.

Leica SL + 24-90mm @ 27mm | ISO50 | f/9 | 1/50
Leica SL + 24-90mm @ 27mm | ISO50 | f/9 | 1/50

 

Leica SL + 24-80mm @ 68mm | ISO50 | f/4 | 1/400
Leica SL + 24-90mm @ 68mm | ISO50 | f/4 | 1/400

 

Leica SL + 24-90mm @ 90mm | ISO50 | f/7,1 | 1/100
Leica SL + 24-90mm @ 90mm | ISO50 | f/7,1 | 1/100

 

Leica SL + 90mm | ISO200 | f/2 | 1/100 | Profoto B2 en 2
Leica SL + 90mm | ISO200 | f/2 | 1/100 | Profoto B2 en 2″softbox

 

Leica SL + 24-90mm @ 75mm | ISO400 | f/5,6 | 1/50 | Profoto B2 met 2
Leica SL + 24-90mm @ 75mm | ISO400 | f/5,6 | 1/50 | Profoto B2 met 2″softbox

 

Leica SL + 24-90mm @ 27mm | ISO400 | f/4 | 1/80 | Profoto B2 in 2
Leica SL + 24-90mm @ 27mm | ISO400 | f/4 | 1/80 | Profoto B2 in 2″softbox

 

De set die ik gebruikt heb: een Leica SL met VARIO-ELMARIT-SL 1:2.8-4/24-90 ASPH. en VARIO-ELMARIT-SL 1:2.8-4/24-90 ASPH.
De set die ik gebruikt heb: een Leica SL met een VARIO-ELMARIT-SL 1:2.8-4/24-90 ASPH en een VARIO-ELMARIT-SL 1:2.8-4/24-90 ASPH.

 

Een (korte) reactie over wat je ervan vindt wordt op prijs gesteld :)