Menu Sluiten

Het laatste beetje heide

De maand augustus is het moment dat de struikheide in bloei staat. Het levert de foto’s van prachtige paarse landschappen op, vaak in combinatie met ochtendmist en een opkomende zon. Het bekendste paarse landschap is te vinden op de Veluwezoom: de Posbank. Voor mij is de Posbank een hele trip die niet zomaar even gemaakt kan worden. Dichterbij zijn de Strabrechtse Heide, de Leenderheide en de Groote Peel te vinden. Die zijn misschien minder indrukwekkend dan de paarse heuvels van de Posbank, maar ze zijn zeker niet minder mooi. Het is kleiner, intiemer. Het zijn geïsoleerde veldjes paarse heide die als kleine juweeltjes verscholen liggen in de natuurgebieden. Ik maakte foto’s van het laatste beetje heide van het jaar.

Geschatte leestijd: 7 minuten

Advertisements

Dit jaar is de bloei van de heide een beetje langs mij heen gegaan. Door een late zomervakantie waren we op vakantie in Zuid-Frankrijk, het gebied dat bekend staat om de lavendelvelden. Helaas vielen we daardoor ook een beetje tussen wal en schip: we waren te laat in het seizoen voor de paarse lavendelvelden en bij terugkomst te laat voor de paarse heidevelden. Nou ja, bijna te laat. Het laatste beetje heide stond nog in bloei, maar het was (ver) over het hoogtepunt heen.

Het laatste beetje heide
Ultragroothoek, ultralaag standpunt, en de onscherpte van een tilted tilt-shift objectief. Een contrast tussen de hoge berk en de lage heidestruik. (17mm brandpunt, tilted – f/11)

Toch nog op pad voor het laatste beetje heide

Ik had toch besloten om nog wat foto’s van de heide te gaan maken. De welbekende wijde landschappen wilde ik niet fotograferen, die had ik al voldoende voorbij zien komen op Facebook. Ik wilde de heide op een andere manier in beeld brengen. En dàt valt nog niet mee.

Een van de ideeën die ik had was het gebruik van de shift-functie van mijn 17mm tiltshift objectief. Dit objectief biedt de mogelijkheid om met een extreem kleine DOF te werken ondanks de korte brandpuntsafstand. Omdat de Strabrechtse Heide weinig hoogteverschil heeft en een groot gedeelte van de heide vrijwel uitgebloeid was, gaf de extreem brede hoek van 17mm brandpuntsafstand niet zoveel aantrekkelijke mogelijkheden.

Fotograferen met een lang brandpunt

Het gebruik van een langer brandpunt was een van mijn andere ideeën. Toen ik zonnestralen in de lucht zag verschijnen had ik al snel de beslissing genomen. Het lange brandpunt gaf me de gelegenheid om een enkele heidestruik in het landschap te isoleren en samen met de stralen van de zon in beeld te brengen. De onscherpte door een minimale scherptediepte werd nog eens versterkt door de beweging van de bomen in de wind. Het was een kwestie van even wachten tot die ene heidestruik even niet bewoog.

Het laatste beetje heide
Een zonneharp en een geïsoleerde heidestruik. Door de wind was het even wachten tot het juiste moment en een beetje geluk dat de zonnestralen mooi uitvallen. (150mm brandpunt – f/2,8 – 1/50sec)
Het laatste beetje heide
De felle zon die net boven de wolken uitkomt. Heerlijk tegenlicht met hetzelfde heidestruikje in beeld. (70mm – f/2,8 – combinatie van 2 belichtingen)

Samen met een regenboog

Vorig jaar had ik het geluk om een heidestruik met de regenboog op de achtergrond te fotograferen. Erg tevreden ben ik nooit over die foto geweest en ik heb altijd de hoop gehad dit nog eens keer over te doen. Het moment dat ik gekozen had om het laatste beetje heide te fotograferen, was een dag met veel wolken en een spat regen. En jawel; nèt voor het ondergaan van de zon verscheen er een stukje regenboog. Niet veel, maar voldoende voor wat ik graag zou willen.

Juist dat kleine beetje kleur in de achtergrond, daar ging het om. De eerste van de twee onderstaande foto’s geeft een mooi beeld van het moment dat de regenboog verscheen. De tweede foto is wat ik graag in beeld wilde brengen.

Het laatste beetje heide
Een eenzaam heidestruikje op de voorgrond met de regenboog klein en onopvallend op de achtergrond. (17mm – f/2,8)
Het laatste beetje heide
De foto waar het mij om ging: heide met de regenboog. Door gebruik van het tele objectief duidelijk en opvallend. (140mm – f/8)

Het einde van de avond

Na de regenboog was het snel bekeken met de kleur en het licht in de lucht. De wind kwam opzetten en de duisternis begon te vallen, samen met een korte regenbui. Voor mijn gevoel had ik in ieder geval de foto’s die ik wilde hebben. Van de resterende foto’s die ik gemaakt heb is er slechts eentje die ik nog de moeite waard vind. Het is de wind die ik in beeld wilde brengen, of beter gezegd; de beweging van de heide door de wind.

Berk en heide. De onscherpte van de wind in de heide staat in contrast met de schijnbaar roerloze berk. (135mm f/2,8 - 1/10sec)
Berk en heide. De onscherpte van de wind in de heide staat in contrast met de schijnbaar roerloze berk. (135mm f/2,8 – 1/10sec)

De volgende ochtend

Een dag later stond ik voor dag en dauw weer op dezelfde plek. Ik wilde graag de heide in het ochtendlicht met een beetje mist, maar zo mocht het niet zijn. Zware regenwolken hingen over het land, met alleen aan de horizon een smalle strook wolkeloze lucht.

Er mocht misschien geen mist hangen; zware bewolking kan met laagstaande zon in vuur en vlam komen te staan. En zo gebeurde het inderdaad: net voor zonsopkomst kleurde alles in een intens rood/oranje licht. Heel even maar, niet langer dan een minuut. Maar ik stond op mijn plek en kon de twee foto’s maken die ik tevoren bedacht had.

Abstractie: heide in silhouet tegen een prachtige lucht. (130mm - f/8)
Abstractie: heide in silhouet tegen een prachtige lucht. (130mm – f/8)
Zonsopkomst
Zonsopkomst, rood gekleurd dankzij met regen gevulde wolken. Een prachtig moment dat maar een enkele minuut duurt. (41mm – f/11 – drie belichtingen gecombineerd)

Dit zijn de prachtige momenten waar we als fotograaf naar verlangen. Helaas groeide er op de plek waar ik stond erg veel gras tussen de heide. Prachtige uitgestrekte paarse velden zoals de eerder genoemde Posbank zijn er hier niet. Tegelijkertijd ben ik erg te spreken over de variatie in begroeiing, met op de voorgrond de opvallende paarse heide.

In het gouden ochtendlicht

Als de dag is begonnen verandert het prachtige licht van de ochtend in het harde licht van de dag. Maar gebruik het moment als de zon nog altijd relatief laag aan de hemel staat. Het geeft gelegenheid voor nog een paar detail foto’s met prachtig warm tegenlicht.

Je kunt dan spelen met de scherptediepte en de schitteringen in de druppels op de achtergrond of voorgrond. Dit is altijd leuk en uitdagend om te doen. Helaas had ik alleen nog het laatste stukje heide ter beschikking. Het was al te ver over het hoogtepunt heen waardoor het moeilijk was om leuke vormen en composities te vinden. Maar niet getreurd: er is altijd nog volgend jaar.

Het laatste beetje heide
Lichtschitteringen in de achtergrond

    


Gebruikt materiaal


Ben je op zoek naar fotografie apparatuur? Overweeg dan om de aanschaf via mijn site bij Cameraland.nl te doen. Ik krijg daarvoor een kleine commissie waarmee ik mijn website kan bekostigen.
http://www.cameraland.nl

Overweeg je om filters te kopen, kies dan bij voorkeur voor het merk Haida. Je kunt deze filters verkrijgen op de website van Omnifoto. Vermeld bij je bestelling mijn naam in het opmerkingenveld. Hiervoor krijg ik een kleine commissie.
http://www.omnifoto.nl

Deze berichten vind je misschien ook interessant

Abonneer
Laat het weten als er
guest
1 Reactie
Nieuwste
Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
photodante
6 jaren geleden

Wat een leuke creatieve serie is het geworden Nando 🙂

1
0
Zou graag je gedachten willen weten, s.v.p. laat een reactie achter.x
()
x