Zonsondergang op de Strabrechtse Heide

Zonsondergang op de Strabrechtse Heide

Advertisements

Er zijn een paar dagen geweest dat de lucht er tegen zonsondergang veelbelovend uitzag: mooie wolken in een heldere hemel. Tot twee keer toe heb ik mijn kans gegrepen om rond zonsondergang naar het Starven op de Strabrechtse Heide te gaan.

Dit is het domein van de grote grazers die we kennen als Schotse Hooglanders. Normaal zijn ze op enkele honderden meters afstand en komen deze runderen niet dichterbij. Dat ze niet schuw zijn merkten we afgelopen zaterdag. Op de plek waar we wilden fotograferen vonden we een tiental Schotse Hooglanders die ongestoord bleven staan en zelfs een kijkje kwamen nemen.

Hoezo, nieuwsgierig?

De regel is: minimaal 25 meter afstand houden en de kudde niet doorkruisen. Hoewel we ons daar wel aan willen houden, trekken die runderen zich niets van die regels aan. Zo snuffelden ze aan mijn camera terwijl ik aan het fotograferen was en duwde een van de beesten mijn camera op statief bijna om. Het is spannend om zo tussen die beesten te fotograferen en kan een aantal prachtige foto’s opleveren. 

De zonsondergang zelf werd overschaduwd door donkere wolken en een korte fikse hagelbui. Dit geeft met een telelens een aantal dramatische opnamen waarbij de buien prachtig zichtbaar zijn tegen de gekleurde wolken. Het fotograferen van deze luchten met een flinke telelens is eenvoudig, maar met een groothoek en de Schotse Hooglanders als voorgrond was het een heel stuk moeilijker fotograferen.

Advertisements

        

Een statisch landschap is relatief eenvoudig om met meervoudige belichtingen binnen het dynamische bereik van de camera te brengen, maar als er bewegende dieren in voorkomen wordt het werken met meerdere belichtingen plotseling een heel ander verhaal. Daarbij was het contrast tussen de felle oranje/gele vlek waar de zon zich schuilhield en de donkere wolken bijzonder groot. De post-processing van deze foto’s kost dan ook heel wat meer tijd waarbij het al snel een tè gemaakte foto wordt. Ik heb mijn best gedaan dit te voorkomen.

En dan gaat alles heel snel: de zon verdwijnt achter de horizon, het licht dooft en duisternis valt over het land.  De lucht trekt open en een heldere Jupiter is het eerste ‘sterretje’ dat in de hemel zichtbaar wordt. De Schotse Hooglanders zijn intussen verder gewandeld en ongemekrt verdwenen in het lange gras.

Ik heb nog geprobeerd om een foto te maken met de ‘big stopper.’ Helaas kwam de wind uit de verkeerde hoek en trokken de paar overgebleven wolken al snel naar het zuiden weg. De mooie lijnen van de door de wind voort gejaagde wolkenluchten zat er helaas niet in.

De komende weken probeer ik vaker rond het uur van zonsondergang naar dit ene plekje te gaan om de diversiteit van een ‘eenvoudige’ zonsondergang vast te leggen.

Abonneer
Laat het weten als er
guest
7 Reacties
Nieuwste
Oudste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Stan
Stan
6 jaren geleden

super foto’s

In hoeverre worden de foto’s nog nabewerkt? Ik ben vooral benieuwd hoe je dat dramatische kleureffect krijgt.

mvg

Jan Huijbers
Jan Huijbers
7 jaren geleden

De zwarte Hooglander zo van dichtbij is top natuurlijk, maar ook de andere landschapsfoto’s vind ik weer erg geslaagd.
Vooral de laatste met het pijpestrootje op de voorgrond en de dreigende lucht is weer een echte ‘Nando’.

Gr. Jan

trackback
7 jaren geleden

[…] zou worden. Eerder heb ik laten zien hoe het plekje aan het Starven ingenomen was door de Schotse Hooglanders. Dit keer waren ze in geen velden of wegen te bekennen en had ik het rijk voor mij […]

Barbara
7 jaren geleden

Schitterende serie maestro… Ik kan geen keuze maken want ik vind ze allemaal even mooi!!

nomail@nooit.nu
nomail@nooit.nu
7 jaren geleden

Mijn eerste gevoel bij deze foto’s beschrijf je zelf eigenlijk ook al: “Dramatisch”. Mooie serie en ik ga voor foto 2.

7
0
Zou graag je gedachten willen weten, s.v.p. laat een reactie achter.x
()
x